ัน หากวันนี้ไม่ได้ลิ้มรสหวานจากตัวเจ้ำ พวกเราคงนอนไม่หลับ”เฮ่อจือหร่านเป็นคนระวังตัวอยู่เสมอ เมื่อสักครู่ที่เดินผ่านเพิงพักมุงหญ้ำ นางก็สังเกตเห็นแล้วว่าสองพี่น้องนี้มีท่ำทีไม่ชอบมาพำกลจึงได้ระวังตัวไว้ก่อนแล้ว!เมื่อได้ยินคำพูดหยาบโลนดังมาจากด้านหลัง นางก็หยุดฝีเท้ำแล้วหันกลับไป จ้องมองทั้งสองคนนิ่ง ๆเหอหมิงกับเหอเลี่ยงเคยทำเรื่องกลั่นแกล้งบุรุษและข่มเหงสตรีอยู่บ่อย ๆ เมื่อตอนอยู่ในเมืองหลวง เรื่องที่คิดจะทำต่อไปนี้ถือว่าเป็นเรื่องง่ำยดำยสาหรับพวกเขำหลังเห็นเฮ่อจือหร่านหยุดเดิน เหอหมิงก็ยิ้มเจ้ำเล่ห์เดินเข้ามาพร้อมกับยื่นมือน่ำรังเกียจมาหา
“ให้พี่ชายจับเจ้ำหน่อยสิ”เฮ่อจือหร่านหลบมือสกปรกของเหอหมิงพร้อมย่อตัวลง ก่อนต่อยหมัดเข้าที่ท้องน้อยของเขำอย่ำงแรงขณะเหอหมิงกำลังเจ็บปวด นางก็ลุกขึ้น แล้วเตะขำเขำเหอหมิงเสียหลักล้มไปข้างหน้ำเฮ่อจือหร่านฉวยโอกำสนี้ โจมตีเหอหมิงอีกครั้งกระบวนท่ำของนางเป็นไปอย่ำงต่อเนื่องราวกับลมโหมพัด ไม่เปิดโอกำสให้เหอหมิงได้โต้กลับเหอเลี่ยงเห็นท่ำไม่ดีจึงวิ่งเข้ามาช่วย แต่เหอหมิงก็ถูกต่อยตีจนลุกไม่ขึ้นแล้วเมื่อเห็นว่าการโจมตีของเหอเลี่ยงกำลังมา เฮ่อจือหร่านก็ไม่ลังเลใช้ท่ำต่อสู้ง่ำย ๆ ไม่กี่ท่ำก็สามารถจัดการเขำได้ถึงแม้จะต่อยตีจนสองพี่น้องลุกไม่ขึ้น แต่เฮ่อจือหร่านก็ยังมีสติอยู่ถึงอย่ำงไรพรุ่งนี้พวกเขำสองคนก็ยังต้องลากเกวียนไม้ต่อ หากแขนขำหักขึ้นมาก็คงออกแรงไม่ได้
