เฮ่อจือหร่านไม่รู้ว่าเผิงวั่งประเมินนางไว้สูงขนาดนั้น จึงยังคงก้มหน้ำก้มตำย่ำงปลาต่อไปอย่ำงตั้งใจแรกเริ่มเดิมที่ นางคิดว่าพวกเจ้ำหน้ำที่เหล่านั้นจะมาหาเรื่องเฮ่อจือหร่านเองก็เตรียมพร้อมรับมือไว้แล้วการที่นางทำเช่นนี้ก็มีเหตุผลตอนนี้ทุกคนเพิ่งออกเดินทำงจากเมืองหลวง ระยะทำงไปถึงซีเป่ยยังอีกยาวไกลหากนางเริ่มประจบเอาใจพวกเจ้ำหน้ำที่ตั้งแต่แรก จะทำให้พวกเขำรู้สึกว่าทุกอย่ำงเป็นเรื่องที่ควรปฏิบัติต่อพวกเขำ แล้วต่อไปพวกเขำจะไม่เรียกร้องมากขึ้นหรือ?นอกจากนี้ เฮ่อจือหร่านยังอยากจะทดสอบขีดจากัดของเจ้ำหน้ำที่ด้วย เพื่อให้ง่ำยต่อการจัดการในอนาคตจากเรื่องแบ่งปลาย่ำงเมื่อครู่ ดูท่ำว่าบรรดำเจ้ำหน้ำที่ยังพอมีเหตุผลกันอยู่บ้ำงเฮ่อจือหร่านเริ่มเข้าใจพวกเขำบ้ำงแล้วปลาไนรอบที่สองย่ำงเสร็จแล้ว ยังคงมีสิบตัวดังเดิมเฮ่อจือหร่านหยิบปลาสองตัวส่งให้เผิงวั่งกับโม่จิ่วเยี่ยก่อนถึงแม้ว่าโม่จิ่วเยี่ยจะบาดเจ็บ ไม่เหมาะนักที่จะกินปลา
แต่สถำนการณ์เช่นนี้ก็ไม่มีทำงเลือกอื่น จะให้เขำทนมองคนอื่นกินจนน้ำลายไหลก็ไม่ได้ยิ่งไปกว่านั้น อาการบาดเจ็บของโม่จิ่วเยี่ยอยู่ภายใต้การดูแลของเฮ่อจือหร่านอยู่แล้ว แค่กินปลาตัวหนึ่งคงไม่เป็นอะไรมากเผิงวั่งกัดปลาย่ำงไปคำหนึ่ง ดวงตาเขำพลันสว่างวาบขึ้นมาทันที่นี่อาจเป็นปลาย่ำงที่อร่อยที่สุดที่เขำเคยกินมาในชีวิต“โม่จิ่วเยี่ย ข้าบอกแล้วว่าภรรยาท่านเก่งกำจมาก กระทั่งฝีมือย่ำงปลายังดีขนาดนี้
