จริงได้แล้ว ในอนาคตหากไม่อยากท้องหิว วิธีที่ดีที่สุดคือต้องเริ่มทำกับข้าวด้วยตนเองดังนั้นทุกคนจึงมารวมตัวกันอยู่ข้าง ๆ เฮ่อจือหร่าน เรียนรู้และช่วยนางจัดการปลาไนแม้ท่ำทำงของพวกนางจะไม่คล่องแคล่วเหมือนเฮ่อจือหร่าน แต่การมีคนช่วยย่อมดีกว่าเสมอไม่ช้ำทุกคนก็ช่วยกันจัดการปลาจนเสร็จเฮ่อจือหร่านหยิบกิ่งไม้ที่มีขนาดเท่ำกันมาเสียบปลาไนทั้งหมดจากนั้นหาหินก้อนใหญ่มาวางเรียงกันเป็นเตำย่ำงชั่วคราว“รบกวนพี่สะใภ้ทุกคนช่วยเก็บฟืนแห้งมาให้ข้าทีเจ้ำค่ะ”
ถึงแม้นางจะเห็นใจเหล่ำสตรีสกุลโม่ แต่ก็ไม่อยากให้พวกนางยังคงทำอะไรไม่เป็นต่อไปได้ พวกนางจำเป็นต้องมีทักษะการเอาตัวรอดให้มากขึ้น เพราะเส้นทำงข้างหน้ำยังอีกยาวไกลบรรดำหญิงสาวต่ำงไปเก็บฟืน ส่วนเฮ่อจือหร่านก็ไปขอหินไฟจากเจ้ำหน้ำที่พวกเจ้ำหน้ำที่รู้ว่าปลาที่คนสกุลโม่ย่ำงนั้นย่อมต้องมีส่วนแบ่งมาให้พวกเขำ ไม่เพียงไม่เต็มใจ กลับยังนาเกลือให้เฮ่อจือหร่านอีกด้วยเฮ่อจือหร่านเองก็ตั้งใจจะขอเกลือมาอยู่แล้ว กระทั่งเตรียมใจไว้ว่าอาจต้องใช้เงินซื้อจากเจ้ำหน้ำที่ผู้ใดจะไปคิดว่าเจ้ำหน้ำที่เหล่านี้จะใจดีเสียเหลือเกิน ถึงกับยกให้นางด้วยตนเองด้วยเกลือสมัยโบราณนั้นไม่ได้ผ่านการทำให้บริสุทธิ์ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง ไม่เพียงแต่เม็ดใหญ่ แต่ยังมีสีดำเจือปนอยู่แต่ไม่สาคัญ ตราบใดที่มีเกลือช่วยบังหน้ำ นางก็จะมีโอกำสหยิบเกลือละเอียดจากพื้นที่มิติได้เพราะในห้องครัวเล็ก ๆ ของห้องพยาบำ
