านอาการอันตรายมาก ต้องรีบรักษำโดยด่วนท่านต้องการให้ข้าเสียเวลาไปหายารักษำเขำหรือ”ได้ยินดังนั้น เซี่ยเทียนไห่จึงรู้ว่าตนเองเข้าใจผิดไป“ดี ดีมาก เช่นนั้นต้องรบกวนฮูหยินแล้ว”แม้รู้ถึงเจตนาของเฮ่อจือหร่าน แต่เซี่ยเทียนไห่ยังคงเดินตำมหลังนาง ราวกับอยากจะพูดอะไรบำงอย่ำง แต่กลับไม่รู้ว่าควรจะเริ่มจากตรงไหนเฮ่อจือหร่านรู้ว่าอีกฝ่ำยกำลังติดตำม“พวกเราทุกคนต่ำงเป็นนักโทษถูกเนรเทศ หากเทียบลาดับญำติจากพี่สะใภ้รอง ท่านก็ถือเป็นญำติผู้ใหญ่ของข้า ต่อไปเรียกข้าว่าสะใภ้เฮ่อหรือเฮ่อจือหร่านก็พอแล้ว”คำเรียกฮูหยินอะไรนั้น นางรู้สึกว่าไม่จำเป็น แค่เรียกนางอย่ำงง่ำย ๆ และฟังดูสบำยใจกว่ามากก็พอแล้ว“ได้ ต่อไปข้าจะเรียกเจ้ำว่าสะใภ้เฮ่อ”ระหว่างทั้งสองคุยกัน เฮ่อจือหร่านก็เดินมาใกล้กับกลุ่มคนสกุลโม่แล้วในบรรดำสมุนไพรที่เก็บมาเมื่อวาน มีพืชหลายชนิดที่สามารถรักษำอาการโรคลมแดดได้ ซึ่งพี่สะใภ้ทั้งหลายกำลังดูแลอยู่
เฮ่อจือหร่านไม่รอช้ำ นางรีบไปขอสมุนไพรที่ต้องการจากเหล่ำพี่สะใภ้ จากนั้นก็หันมองเซี่ยเทียนไห่“ท่านลุงเซี่ย หากจะต้มยา คงต้องไปขออนุญำตกับเจ้ำหน้ำที่ก่อน”พวกนางไม่มีอุปกรณ์ใด ๆ เลย และยังต้องไปเจรจากับเหล่ำเจ้ำหน้ำที่ว่าจะยอมหยุดขบวนให้พวกนางต้มยาหรือไม่“ได้ ข้าจะไปบอกกับพวกเขำเดี๋ยวนี้”เผิงวั่งเองก็อยู่ไม่ไกลนัก จึงได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนอย่ำงชัดเจนตอนนี้เขำก็ร้อนจนแทบทนไม่ไหวแล้ว อีกทั้งยังได้รับพิษง
