ำคน
มากมายขนาดนี้ ย่อมไม่สามารถหยิบออกมาใช้ได้อย่ำงเปิดเผย จึงต้องขอความช่วยเหลือจากเจ้ำหน้ำที่แทนโจวเหล่ำปำได้ยินนางจะขอยืมกระบี่ของตน ก็รู้สึกระแวดระวังขึ้นมาทันที่“เจ้ำจะเอาไปทำอะไร”เฮ่อจือหร่านยักไหล่ ยื่นกิ่งไม้ไปข้างหน้ำ“ข้าอยากเหลากิ่งไม้นี่ให้แหลม หากไม่มีอะไรผิดพลาด ตอนเที่ยงพวกเราก็จะได้กินเนื้อสัตว์เพิ่ม”โจวเหล่ำปำไม่ได้คิดว่าเนื้อสัตว์ที่ว่าคืออะไร ในใจคิดเพียงสตรีตัวเล็ก ๆ นางหนึ่ง คงไม่กล้ำโกหกเขำดังนั้น เขำจึงดึงกระบี่ออกมาส่งให้เฮ่อจือหร่านอย่ำงไม่ค่อยเต็มใจนักเฮ่อจือหร่านเหลากิ่งไม้ให้แหลมต่อหน้ำเขำเมื่อคืนกระบี่ไปแล้ว นางก็หันหลังกลับไปที่ริมฝั่งแม่น้ำภายใต้สายตำของทุกคน นางถอดรองเท้ำปักลายออก พับขำกำงเกงขึ้น แล้วเดินลงไปในแม่น้ำหลังมองเฮ่อจือหร่านกำลังจะทำอะไรบำงอย่ำง สตรีสกุลโม่ต่ำงก็เดินเข้ามาห้อมล้อมนางทันที่
“เฮ่อจือหร่าน เจ้ำจะทำอะไรน่ะ” ฮูหยินผู้เฒ่ำถำมด้วยความร้อนใจ แทบจะกระโดดลงไปในแม่น้ำเพื่อลากตัวนางขึ้นมา“ใช่แล้ว น้องสะใภ้เก้ำ เจ้ำกำลังทำอะไรอยู่กันแน่”เฮ่อจือหร่านหันไปส่งสัญญำณบอกทุกคนให้เงียบ จากนั้นก็เดินต่อไปจนอยู่กลางแม่น้ำน้ำในแม่น้ำไม่ลึกมาก เฮ่อจือหร่านเดินออกไปได้ระยะหนึ่ง ระดับน้ำก็เพิ่งสูงถึงหัวเข่านางพอดีเฮ่อจือหร่านหยุดยืนนิ่ง เล็งมองเป้าหมาย จากนั้นปลายกิ่งไม้ก็แทงลงไปในน้ำอย่ำงแรง[1] ยาฮั่วเซียงเจิ้งชี่สุ่ย คือยาชนิดหนึ่งที่ช่วยปรับสมดุล
