กพอแล้ว ยังต้องมาทนทุกข์เช่นนี้อีก”คำพูดที่ออกมาจากใจของเขำ เห็นชัดว่าโม่จิ่วเยี่ยเริ่มเชื่อใจนางมากขึ้นแล้วเฮ่อจือหร่านเข้าใจความรู้สึกสิ้นหวังของโม่จิ่วเยี่ยถ้ำอย่ำงไรนางก็เห็นกับตำแล้วว่าวรยุทธ์ของเขำเก่งกำจเพียงใดการหลบหนีไปจากสายตำของเหล่ำเจ้ำหน้ำที่ถือว่าเป็นเรื่องง่ำยดำยสาหรับเขำสิ่งนี้บ่งบอกว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว“เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่พวกเราต้องทำคือปกป้องครอบครัวและตัวเอง เป้าหมายแรกคือเดินทำงไปถึงซีเป่ยได้อย่ำงปลอดภัย”ส่วนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายหลังในประวัติศำสตร์ เฮ่อจือหร่านไม่ได้กล่าวถึงเพราะการมาของนางได้เปลี่ยนแปลงสิ่งที่บันทึกไว้ในประวัติศำสตร์เกี่ยวกับจำนวนครั้งที่โม่จิ่วเยี่ยถูกโบยแล้วนางเชื่อว่าประวัติศำสตร์มีโอกำสที่จะเปลี่ยนแปลงไปเนื่องจากการทะลุทุมิติมาของนางก่อนหน้ำนี้โม่จิ่วเยี่ยกำลังรู้สึกหมดหวัง เขำไม่กล้ำรับประกันว่าทุกคนในครอบครัวจะเดินทำงไปถึงซีเป่ยได้อย่ำงปลอดภัย
แต่หลังจากได้ฟังคำพูดของเฮ่อจือหร่าน เขำรู้สึกมั่นใจขึ้นเป็นทวีคูณเขำเป็นชายชำตรีที่กล้ำหาญ เป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวของสกุลโม่หากแม้แต่เขำยังคิดจะปล่อยให้ทุกอย่ำงเป็นไปตำมชะตำกรรมเช่นนั้นมารดำ ภรรยา น้องสาว และเหล่ำพี่สะใภ้ของเขำจะทำอย่ำงไรเขำต้องเข้มแข็งและพร้อมเผชิญหน้ำกับความยากลาบำกในอนาค“ข้าจะพยายามอย่ำงเต็มที่เพื่อให้ทุกคนมีชีวิตรอด”อาจเป็นเพราะเนื้อหาบทสนทนาระหว่างพ