ง“ไม่คิดเลยว่า สตรีผู้หนึ่งจะมีความคิดจริงจังเช่นนี้ ช่ำงน่ำรังเกียจจริง ๆ”“น่ำรังเกียจแน่นอน นางเคยแสร้งเอาใจใส่ต่อหน้ำข้า แต่หลังถูกเนรเทศมาก็รีบเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงทันที”
ยิ่งพูดถึงหลี่โหรวเอ๋อร์ เฮ่อจือหร่านรู้สึกไม่พอใจมากนางคือคนขี้ขลาดและเห็นแก่ตัวอย่ำงแท้จริง เฮ่อจือหร่านดูแคลนคนเช่นนี้นักโม่จิ่วเยี่ยเห็นว่านางกำลังไม่สบอารมณ์ เพราะเรื่องของตัวเองกับหลี่โหรวเอ๋อร์ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นจริงเพื่อบรรเทำความโมโหของนาง เขำจึงเอ่ยขึ้นว่า “ข้าได้อ่านจดหมายจากท่านพ่อตำแล้ว”
