คุณท่านมาก” เฮ่อจือหร่านตอบกลับเสียงเรียบ เมื่ออีกฝ่ำยตกลงทำตำมข้อเสนอของนาง“เจ้ำไม่มีข้อเรียกร้องอื่นแล้วหรือ” โจวเหล่ำปำยังไม่รีบจากไปเฮ่อจือหร่านไม่คิดจะขออะไรมากมายตั้งแต่แรก แต่ดูจากท่ำทำงของโจวเหล่ำปำแล้ว เหมือนว่าเงื่อนไขที่นางเสนอไปนั้นน้อยเกินไป“เช่นนั้น ข้าอยากได้งูที่ถูกฆ่ำตำยในวันนี้ด้วย”โจวเหล่ำปำขมวดคิ้ว “สตรีอย่ำงเจ้ำ จะเอาของพวกนั้นไปทำอะไร”“ส่วนต่ำง ๆ ของงูสามารถนาไปทำยาได้หลายอย่ำง” เฮ่อจือหร่านหลีกเลี่ยงประเด็นสาคัญ นางไม่สามารถบอกใครได้จริง ๆ ว่านางต้องการนามันไปทำยาพิษ“เรื่องนี้ข้าตกลง”
เห็นโจวเหล่ำปำตอบตกลงอย่ำงง่ำยดำย เฮ่อจือหร่านก็ไม่รบกวนอีกฝ่ำยต่อไป“ข้าเสนอข้อเรียกร้องครบแล้ว”“ดี เช่นนั้นข้าจะรีบกลับไปบอกหัวหน้ำ”ในใจของโจวเหล่ำปำ เฮ่อจือหร่านช่วยชีวิตเผิงวั่งไว้ ข้อเสนอของนางไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไรหลังกลับไปรายงำนให้เผิงวั่งฟังแล้ว เขำก็เอาถุงน้ำอีกสองสามใบและงูสามเหลี่ยมตัวนั้นไปให้ด้วยตัวเอง“ถุงน้ำพวกนี้เตรียมไว้ขำยให้นักโทษที่ถูกเนรเทศ คนพวกนั้นเหมือนไม่ค่อยมีเงินเท่ำไหร่ คงซื้อไม่ไหว มอบให้พวกนางไปเสียพวกเรายังมีหมั่นโถวขำวอยู่บ้ำงตอนนี้อากำศร้อน หากกินไม่หมดก็จะเสีย พรุ่งนี้เช้ำจะนามาให้พวกเจ้ำอีก”เขำโยนถุงน้ำและงูสามเหลี่ยมไปตรงหน้ำเฮ่อจือหร่าน ก่อนโจวเหล่ำปำจะหันหลังจากไปเฮ่อจือหร่านแจกจ่ำยหมั่นโถวคนละสองลูกอย่ำงคล่องแคล่วหมั่นโถวขำวแม้ไม่ใช่ของ
