หยินผู้เฒ่ำไม่ว่าจะทำเรื่องอะไร นางก็ไม่ควรมองข้ามผู้อาวุโสการกระทำของเฮ่อจือหร่านทำให้ได้รับความชื่นชมจากฮูหยินผู้เฒ่ำ ในขณะเดียวกันก็ยิ่งเชื่อมั่นในตัวลูกสะใภ้ผู้นี้มากขึ้น“คนที่เจ้ำช่วยชีวิตไว้ เจ้ำอยากได้อะไรก็ตัดสินใจเองเถอะ แค่อย่ำโลภมากก็พอ”ฮูหยินผู้เฒ่ำรู้ว่าลูกสะใภ้ของนางเป็นคนมีสติปัญญำ เวลาทำอะไรจะต้องรอบคอบกว่าที่นางคิดไว้ นางเพียงแค่เตือนไปเล็กน้อยเท่านั้นในเมื่อเป็นเช่นนี้ เฮ่อจือหร่านก็ไม่คิดเกรงใจอีกต่อไปแต่นางก็เห็นด้วยกับคำพูดของฮูหยินผู้เฒ่ำมาก ห้ำมโลภ เพราะต้องมีพื้นที่สาหรับเก็บของในพื้นที่มิติไว้บ้ำงถึงจะดีที่สุด“ท่านเจ้ำหน้ำที่ พวกเราไม่ได้ต้องการอะไรมาก เพียงหวังว่าเมื่อผ่านเมืองถัดไปแล้ว พวกท่านจะอนุญำตให้พวกเราจับจ่ำยซื้อของกันได้สักหน่อย”สาหรับตอนนี้ เฮ่อจือหร่านคิดว่าข้อเรียกร้องนี้เพียงพอแล้วนางมีเงินที่ใช้ไม่หมด เพียงต้องการซื้อสิ่งของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันอีกสักหน่อยเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่น ๆ นางไม่ได้มีปัญหา
โจวเหล่ำปำไม่กล้ำเชื่อสายตำตัวเอง ว่าเมื่อเขำให้เฮ่อจือหร่านเรียกร้องข้อเสนอเอง นางกลับเอ่ยขอเพียงเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องกลับไปรายงำนเผิงวั่งอีก เขำสามารถตัดสินใจให้ได้“ไม่มีปัญหา ข้าตกลงจะทำตำมที่เจ้ำขอ วันพรุ่งนี้ตอนเที่ยงพวกเราจะผ่านอาเภออวิ๋นหลาย เราจะพักเติมเสบียงที่นั่น ตอนนั้นจะส่งคนไปช่วยเจ้ำจับจ่ำยซื้อของด้วย”“ดี ขอบ
