วจะไม่เจ็บป่วย นางไม่สามารถหยิบยาจากยุคสมัยใหม่ในพื้นที่ของมิติมารักษำพวกเขำได้ตลอดไปเพราะหากถูกคนสงสัยขึ้นมา นางก็ต้องเปลืองสมองคิดหาวิธีอธิบำยอีกส่วนสมุนไพรที่เก็บมาได้นั้นแตกต่ำงกัน เพราะเป็นสมุนไพรที่ผ่านสายตำตรวจสอบมาแล้วถึงแม้สมุนไพรเหล่านี้จะไม่สามารถรักษำโรคได้ตรงจุด แต่นางก็มีคำอธิบำยที่สมเหตุสมผลในการนายาเหล่านี้ออกมาจากพื้นที่มิติเฮ่อจือหร่านออกไปหาสมุนไพร ความเร็วในการค้นหาของนางจึงช้ำกว่าคนอื่นเล็กน้อย
พี่สะใภ้ทั้งหลายและโม่หานเยี่ยเห็นนางอยู่คนเดียว ต่ำงก็กังวลว่าหากนางเจองูเข้าจะเป็นอันตรายพี่สะใภ้ใหญ่เริ่มนั่งไม่ติด“ข้าจะไปดูน้องสะใภ้เก้ำสักหน่อย”“ข้าก็จะไปด้วย”“ข้าเองก็เช่นกัน”พี่สะใภ้คนอื่น ๆ ลุกขึ้นยืนตำมโม่หานเยี่ยมองฮูหยินผู้เฒ่ำ เห็นมารดำไม่ได้กล่าวคัดค้ำน นางจึงเข้าร่วมด้วยทุกคนวิ่งไปหาเฮ่อจือหร่าน เห็นนางใช้ชายเสื้อห่อหญ้ำกองใหญ่“พี่สะใภ้เก้ำ ไม่ใช่ว่าท่านไปตำมหางูหรือ เหตุใดถึงได้เก็บต้นหญ้ำมามากมายขนาดนี้” โม่หานเยี่ยถำม“ของพวกนี้เป็นสมุนไพรที่ใช้กันทั่วไป ข้าคิดว่าระหว่างทำงอาจจะได้ใช้ จึงเก็บมาสักหน่อย”โม่หานเยี่ยได้ยินว่าของเหล่านั้นเป็นพืชสมุนไพร ดวงตานางก็เปล่งประกำยขึ้นมาทันที่“พี่สะใภ้เก้ำ ท่านบอกว่าพวกนี้เป็นสมุนไพรทั้งหมดเลยหรือ”เฮ่อจือหร่านพยักหน้ำ หยิบสมุนไพรขึ้นมาจากชายเสื้ออย่ำงไม่ใส่ใจ
แล้วอธิบำยอย่ำงใจเย็น “สิ่งนี้เรียกว่าขู่เตี๋ยจื่อ*[1] มี
