สรรพคุณแก้ร้อนถอนพิษ ส่วนสิ่งนี้คือผักกำดน้ำ นอกจากรักษำโรคได้แล้ว ยังนามาทำอาหารได้ด้วย…”ยิ่งโม่หานเยี่ยฟังเฮ่อจือหร่านกล่าวก็ยิ่งรู้สึกสนใจ“พี่สะใภ้เก้ำ สมุนไพรที่ท่านเล่ำมาข้าจดจำได้หมดแล้ว ข้าจะช่วยท่านเก็บ”แม้สะใภ้แปดจะไม่ได้ถำมไถ่เหมือนโม่หานเยี่ย แต่ก็ตั้งใจฟังเฮ่อจือหร่านอธิบำยอย่ำงจริงจัง“น้องสะใภ้เก้ำ พวกเราจะช่วยด้วย”จนกระทั่งเจ้ำหน้ำที่เรียกให้ทุกคนกลับมา ยังไม่มีใครพบงูสามเหลี่ยม แต่สตรีสกุลโม่สามารถเก็บพืชสมุนไพรกลับมาได้มากมายตอนนี้โม่หานเยี่ยลืมความไม่พอใจที่ไม่ได้กินหมั่นโถวไปแล้วนางกอดสิ่งที่หามาได้ไปอวดฮูหยินผู้เฒ่ำ“ท่านแม่ ดูนี่สิ สมุนไพรพวกนี้ข้าเก็บมาเองทั้งหมดเลย”ฮูหยินผู้เฒ่ำลูบหัวนางอย่ำงเอ็นดู“พี่สะใภ้เก้ำของเจ้ำเป็นคนฉลาด ต่อไปเจ้ำต้องเรียนรู้จากนางบ้ำง”“ข้าเข้าใจแล้ว”
ตอนนี้ยังไม่มืดนัก บรรดำพี่สะใภ้และโม่หานเยี่ยช่วยกันทำความสะอาดและคัดแยกสมุนไพรตำมวิธีที่เฮ่อจือหร่านบอกคนจากตระกูลอื่น ๆ มองการกระทำของสตรีสกุลโม่อย่ำงนึกรังเกียจ“ข้าว่าคนสกุลโม่คงหิวจนเสียสติไปแล้ว ถึงได้เก็บหญ้ำป่ำมาเยอะขนาดนี้ พวกนางคงไม่ได้ตั้งใจจะเอามากินใช่หรือไม่”“ช่ำงใจกล้ำจริง ๆ ไม่กลัวเลยหรืออย่ำงไรว่าหญ้ำพวกนั้นอาจมีพิษ”“ถ้ำมีพิษก็ยิ่งดีสิ หากคนสกุลโม่กินของจนถูกพิษตำย ก็ถือว่าเป็นการแก้แค้นให้พวกเราด้วย”เนื่องจากระยะห่ำงไกลพอสมควร ทำให้เสียงของพวกเขำไม่ดังมาก คนสกุลโม่จึงไม่ได
