ที่เขำรู้จักอยู่หลายคน ล้วนเป็นขุนนางในราชสานักทั้งสิ้นคนที่ด่ำทอเขำคือครอบครัวของขุนนางเหล่านั้นแต่สิ่งที่ทำให้งุนงงคือเหตุใดคนพวกนี้ต้องด่ำเขำด้วยโม่จิ่วเยี่ยพยายามคิดว่าเขำเคยมีเรื่องบาดหมางกับคนเหล่านี้หรือไม่และแล้วก็ได้คำตอบ
ในคนจำนวนนั้นมีขุนนางแซ่เหอผู้หนึ่ง ซึ่งเคยมีตำแหน่งเป็นรองเสนาบดีกรมกลาโหม ตอนที่เขำออกไปรบที่ชายแดน เหอจื่อหยวนคือคนที่รับผิดชอบในการจัดส่งเสบียงอาหารปรากฏว่า เหอจื่อหยวนกลับเบียดบังเสบียงอาหารเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว เขำจึงกราบทูลจักรพรรดิซุ่นอู่ ขอให้พระองค์ทรงสอบสวนเรื่องนี้ยังมีหลี่เหลียงสานักราชเลขำธิการ เขำเพิ่งกลับมาถึงเมืองหลวงไม่นาน หลี่เหลียงก็ได้เข้ามาหา ด้วยต้องการยกบุตรสาวนอกสมรสให้เป็นอนุของเขำ แต่ชายหนุ่มปฏิเสธไปทันที่นอกเหนือจากนี้ เขำก็ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์อื่นใดกับหลี่เหลียงอีกส่วนครอบครัวที่กำลังก่นด่ำเขำอย่ำงที่สุด คือฟำงฉวนโจว รองเสนาบดีกลาโหมฟำงฉวนโจวเคยดำรงตำแหน่งรองเสนาบดีกลาโหม ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับโม่จิ่วเยี่ยมาก่อนเขำสงสัยเช่นเดียวกับเฮ่อจือหร่านว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงดุด่ำหาว่าเขำเป็นตัวโชคร้ำยไปได้?หรือว่าตอนที่องค์จักรพรรดิตัดสินโทษ พวกเขำจะเกี่ยวโยงร่วมด้วย?
ขณะโม่จิ่วเยี่ยกำลังสงสัย เซี่ยฟำงพี่สะใภ้รองก็วิ่งไปด้านนั้น เอ่ยถำมเสียงสะอื้น“ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ชาย น้องชาย เหตุใดพวกท่านถึงมีความผิดไปด้วยเล่ำ”นางไม่แปลกใจแล้วว่า เหต
