ุใดครอบครัวที่รักมากที่สุดไยจึงไม่มาส่งผู้เฒ่ำเซี่ยกังวลใจเมื่อต้องเผชิญหน้ำกับบุตรสาวตัวเอง เขำฝืนยิ้มอย่ำงน่ำเวทนาเสียยิ่งกว่าร้องไห้“เป็นความผิดของพ่อที่ทำผิดพลาด จึงถูกองค์จักรพรรดิลงโทษ”“ท่านพูดเหลวไหลอะไร ตระกูลเซี่ยได้รับผลกระทบมาจากจวนฮู่กั๋วกง เหตุใดท่านพ่อถึงปิดบังพี่สาวข้าด้วย” เซี่ยหมิงไม่พอใจ ขณะเอ่ยยังจ้องมองโม่จิ่วเยี่ยซึ่งนอนคว ่ำหน้ำอยู่บนเกวียนไม้อย่ำงโมโหเซี่ยฟำงกำลังจะถำมให้กระจ่ำง แต่ผู้เฒ่ำเซี่ยก็ตำหนิเซี่ยหมิงเสียก่อน“เซี่ยหมิง เจ้ำหุบปำกเดี๋ยวนี้ นี่เป็นเรื่องที่จะพูดได้หรือ”เซี่ยหมิงมองบิดำของตนอย่ำงไม่พอใจ แต่ก็จำใจต้องปิดปำก
สะใภ้รองไม่ใช่จะไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ ยิ่งมีคนมากมายมองมาทำงตระกูลเซี่ย ถึงแม้จะร้อนใจอยากรู้ความจริง แต่ก็ไม่อาจทำได้ในเวลานี้โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่าน เห็นพี่สะใภ้รองวิ่งออกไปพูดคุยกับครอบครัว ต่ำงตั้งใจฟังเรื่องราวอย่ำงละเอียด ใครจะคิด ผู้เฒ่ำเซี่ยกลับรอบคอบ พวกเขำจึงรู้สึกเศร้ำใจที่ฟังอะไรต่อไม่ได้เช่นเดียวกับสะใภ้รองที่รู้สึกหมดหวัง หากอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ คงต้องหาโอกำสอีกครั้งฮูหยินผู้เฒ่ำเป็นคนใจเย็น เมื่อเห็นครอบครัวฝั่งลูกสะใภ้ แม้ว่าอีกฝ่ำยจะชอบพวกเขำหรือไม่ ก็ยังคงพยักหน้ำทักทำยอย่ำงสุภำพด้านเจ้ำหน้ำที่จัดการเรื่องการส่งมอบนักโทษเสร็จแล้ว จึงทำท่ำห้ำมปราบคนที่กำลังด่ำทอสกุลโม่ตอนแรกคนพวกนั้นยังไม่เป็นนักโทษโดยสมบู
