เฉำเหรินกล่าวจบก็กันกระซิบบำงอย่ำงกับเจ้ำหน้ำที่ด้านหลังจากนั้นเจ้ำหน้ำที่ก็รีบวิ่งจากไปไม่นานนัก เจ้ำหน้ำที่ก็กลับมาพร้อมกับหญิงชรานิสัยดุร้ำยสองสามคนแต่ละคนถือของห่อใหญ่ไว้ในมือเฉำเหรินออกคำสั่ง “พวกเจ้ำค้นตัวพวกนางให้ละเอียด หากมีใครกล้ำปล่อยปละละเลย ต้องถูกตัดหัว”“เจ้ำค่ะ!” หญิงชราขำนรับแล้วเดินมายังสตรีสกุลโม่โม่หานเยี่ยตกใจกลัวจนต้องไปอยู่ด้านหลังของมารดำ“ท่านแม่ หานเยี่ยกลัว”ฮูหยินผู้เฒ่ำเอ่ยเสียงเข้ม “ยืนตัวสง่ำงำม อย่ำทำให้บรรพชนสกุลโม่เสียหน้ำ”ได้ยินดังนั้น โม่หานเยี่ยจึงพยายามยืนตัวตรงแม้ร่างกายจะสั่นเทำ น้ำตำเม็ดโตไหลพรากหญิงชราไม่สนใจใครทั้งนั้น เพื่อตรวจค้นอย่ำงละเอียด จึงพำเหล่ำสตรีสกุลโม่ไปยังห้องใกล้ ๆ ให้ถอดเสื้อผ้ำและตรวจสอบด้วยเหตุนี้ ถุงที่เย็บไว้ด้านในเสื้อตำมวิธีของเฮ่อจือหร่าน จึงซ่อนไม่ได้อีกต่อไป
ไม่มีผู้ใดรอดพ้น ตั๋วเงินที่ซ่อนอยู่ในถุงเสื้อตัวในถูกค้นพบทั้งหมด รวมถึงเครื่องประดับบนศีรษะพวกนางยังถูกยึดไปด้วยเมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ เฮ่อจือหร่านรู้สึกโล่งใจเป็นอย่ำงยิ่งที่ห้องพยาบำลของนางทะลุมิติมาด้วย ทำให้นางสามารถนาทรัพย์สินเหล่านั้นติดตัวไปได้อย่ำงไร้กังวลในที่สุด หญิงชราเหล่านั้นก็ไม่ละเว้นสิ่งใดกระทั่งอาภรณ์แพรไหม บังคับให้พวกนางเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้ำป่านเนื้อหยาบที่นามาด้วยแทนเสื้อผ้ำเหล่านี้ไม่เพียงแต่สีสันหม่นหมอง ซ้ำยังมีรอยปะชุนอยู่ไม่น้อยด้วย เหล
