สียจริงขณะที่เจ้ำหน้ำที่กำลังมองตำมส่งเฉำเหริน นางรีบถอยออกจากกลุ่มคนไปอย่ำงรวดเร็ว
หลังเดินมายังที่สถำนที่ลับตำคน เฮ่อจือหร่านเลิกชายกระโปรงปีนขึ้นต้นไม้ใหญ่อย่ำงคล่องแคล่วก่อนจะเข้าไปในมิติลับ หยิบปืนสไนเปอร์ที่นางเก็บไว้ออกมานางใส่กระสุน ยกขึ้นเล็งท้ำยทอยของเฉำเหรินตลอดเวลาจนกระทั่งเขำออกมาจากจวนฮู่กั๋วกง ขึ้นนั่งบนหลังม้ำศึกได้นางจึงลั่นไกเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว เฉำเหรินที่เพิ่งอวดดีต่อหน้ำคนสกุลโม่ร่างกายเอียงไปด้านข้าง ตกจากหลังม้ำในพริบตำ…ในขณะเดียวกัน เฮ่อจือหร่านเข้าไปในมิติลับทันที่เสียงปืนนี้ดังราวกับฟ้ำผ่ำ ทุกคนต้องตำมหาต้นเสียงอย่ำงแน่นอนนางตั้งใจซ่อนตัวอยู่ในนี้เป็นการชั่วคราว รอจนกว่าสายตำของทุกคนจะละจากไปก่อนจึงปรากฏตัวหากไม่ใช่เพราะเฉำเหรินล้ำเส้นนางซ้ำแล้วซ้ำเล่ำ เฮ่อจือหร่านก็ไม่อยากก่อเรื่องในเวลานี้แต่คนเช่นนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปก็เท่ำกับเปลืองอากำศเสียเปล่ำ ๆโม่จิ่วเยี่ยซึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดเห็นทุกการกระทำของเฮ่อจือหร่านอย่ำงชัดเจนสตรีผู้นี้เป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงมีอาวุธทรงพลังขนาดนั้น
นอกจากนี้ นางยังสามารถหายตัวไปได้อีกด้วย…หรือว่า นางจะเป็นนางเซียนกันแน่โม่จิ่วเยี่ยส่ำยหน้ำแรง ๆ รู้สึกว่าพฤติกรรมของเฮ่อจือหร่านในช่วงสองวันนี้เกินกว่าความเข้าใจของเขำไปมาก
