ย้ำยทรัพย์สินออกไปก่อน แต่พวกเขำนั้นยากจนมากหากพวกเขำขนย้ำยทรัพย์สินออกไปจริง ๆ คงไม่น่ำจะมีเครื่องประดับและเงินเหล่านี้หลงเหลืออยู่ไม่คิดเลยว่า ตระกูลของฮู่กั๋วกงอันสูงศักดิ์ จะยากจนยิ่งกว่าครอบครัวของแม่ทัพขั้นสี่เช่นเขำเสียอีกเขำไม่แปลกใจที่โม่จิ่วเยี่ยสวมชุดคลุมสีดำทุกวัน ไม่เคยเห็นเสื้อผ้ำอย่ำงอื่นเลยสาเหตุมาจากความยากจนนี่เองทว่าเขำไม่รู้เลยว่า นับตั้งแต่โม่จิ่วเยี่ยเริ่มรู้ความ บ้ำนของเขำก็มักจะจัดงำนศพให้พี่ชายอยู่บ่อยครั้งโม่จิ่วเยี่ยสวมชุดคลุมสีดำทุกวันก็เพื่อราลึกถึงพี่ชายผู้เสียสละชีวิตเพื่อประเทศชำติ
เขำไม่ได้มีชุดคลุมสีดำแค่ตัวเดียว แต่ทุกตัวมีสีแบบนี้เหมือนกันหมดต่ำงหาก!คิดได้ดังนั้น เฉำเหรินจึงรู้สึกอยู่เหนือกว่าคนสกุลโม่ทันที่“ไม่คิดเลยว่า ความสูงศักดิ์ของจวนฮู่กั๋วกงจะเป็นแค่เปลือกนอกข้าไม่แปลกนักเพราะสตรีจะออกหน้ำหาเงินเข้าบ้ำนได้อย่ำงไรกันเล่ำ”เจ้ำหน้ำที่คนหนึ่งรีบเห็นด้วย “ท่านแม่ทัพเฉำเหรินกล่าวถูกต้องยิ่งนัก”เฉำเหรินชอบใจที่มีคนยกย่องตนเช่นนี้ เขำมองไปรอบ ๆ เห็นว่าคนที่ค้นสิ่งของกลับมาแล้ว จึงสั่งว่า“พวกเจ้ำสองสามคนคอยเฝ้ำทรัพย์สินที่ค้นเจอและบ่ำวในจวนไว้ รอองค์จักรพรรดิทรงมีพระบัญชำลงมาจัดการ”“ส่วนคนที่เหลือนาตัวผู้กระทำผิดไปส่งที่ชำนเมือง”เฉำเหรินไม่ลืมมองเฮ่อจือหร่านอีกครั้ง สายตำเขำที่เต็มไปด้วยความเสียดำยก่อนจะจากไปเฮ่อจือหร่านรู้สึกคลื่นไส้กับสายตำนั้นเ
