่มทำนได้
เพียงแต่ บรรยากำศการกินอาหารมื้อนี้ช่ำงแปลกประหลาด
ทุกคนล้วนห่อเหี่ยว เสมือนกำลังทำนอาหารมื้อสุดท้ำยก่อนต้องเดินทำงไกล
เฮ่อจือหร่านไม่กล่าววาจำใด รีบกินโจ๊กจนหมดถ้วย จากนั้นผุดลุกขึ้น
“ท่านแม่ ข้าขอแบ่งอาหารไปให้ท่านพี่นะเจ้ำคะ”
เวลานี้ นางใจร้อนอยากพบโม่จิ่วเยี่ย เพราะคนที่อยู่เบื้องหลังให้ป้ำหลิววางยาพิษยังคงเป็นปริศนา
บำงทีโม่จิ่วเยี่ยอาจมีคำตอบก็เป็นได้
เมื่อกลับถึงเรือนหอ โม่จิ่วเยี่ยยังคงนอนคว ่ำหน้ำในท่ำเดิม
เมื่อเขำเห็นเฮ่อจือหร่านกลับมาแล้ว จึงเอ่ยถำม “ข้างนอกมีอะไรเกิดขึ้นหรือไม่”
เฮ่อจือหร่านวางอาหารบนโต๊ะไม่ไกลจากหัวเตียง
“ยังไม่มีความเคลื่อนไหวมากนัก แต่มีคนวางยาพิษลงในบ่อน้ำเรือนของท่านแม่ โชคดีที่ข้าพบเข้าเสียก่อน ไม่เช่นนั้นคนทั้งจวนคงต้องจบสิ้นแล้ว”
