ๆ ต่อไปก็พิสูจน์มันด้วยการกระทำเถอะ”
หลังคำพูดของแม่สามี เหล่ำพี่สะใภ้จึงรีบปิดปำกฉับ
ฮูหยินผู้เฒ่ำมองรอบ ๆ “จัดการศพของป้ำหลิว จากนั้นตักน้ำจากบ่อน้ำเรือนอื่นมาทำอาหารเช้ำใหม่เสีย”
นางคิดว่า หากต้องถูกเนรเทศในวันนี้ การได้กินอาหารอย่ำงอิ่มหนาสาราญอีกสักครั้งก็คงกลายเป็นเรื่องยาก ดังนั้น ทุกคนจึงต้องกินให้อิ่มท้องมากที่สุด
บ่ำวรับใช้รับคำสั่งรีบปฏิบัติตำม
ฮูหยินผู้เฒ่านากลุ่มสะใภ้กลับมาที่ห้องรับรอง
“เมื่อคืนพวกเจ้ำเตรียมสิ่งใดไปบ้ำง” ฮูหยินผู้เฒ่ำซักถำม ขณะบ่ำวรับใช้กำลังจัดเตรียมอาหารเช้ำชุดใหม่
“ท่านแม่ ข้าทำตำมที่น้องสะใภ้เก้ำบอก ตัดเย็บถุงเสื้อตัวในใช้นุุ่นห่อตั๋วเงินแล้ว”
“ข้าเองก็เตรียมเสร็จแล้ว”
“ข้าก็เช่นกัน”
สะใภ้ทั้งแปดต่ำงเอ่ยบอก
ฮูหยินผู้เฒ่ำพยักหน้ำ “ดีมาก หากมีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ พวกเจ้ำทั้งหลายต้องรอบคอบเข้าไว้”
โม่หานเยี่ยกลับไม่เข้าใจสิ่งที่มารดำและพี่สะใภ้กำลังพูดคุยกัน
“ท่านแม่ พี่สะใภ้ พวกท่านเตรียมอะไรกัน”
ฮูหยินผู้เฒ่ำมองบุตรสาวไร้เดียงสาของตนเอง ไม่กล้ำบอกความจริง
“หานเยี่ย เจ้ำเป็นเด็ก ไม่ต้องถำมอะไรมากนัก”
โม่หานเยี่ยรู้สึกไม่พอใจ ทว่าก็สังเกตได้ว่าอารมณ์ของมารดำในวันนี้ไม่สู้ดีนัก เพื่อไม่ให้มารดำต้องโกรธ นางจึงได้แต่ก้มหน้ำเงียบ
ไม่นานนัก สาวใช้ก็นาอาหารเช้ำชุดใหม่ที่จัดเตรียมเรียบร้อยแล้วเข้ามาวาง
เฮ่อจือหร่านตรวจสอบก่อนพบว่าไม่มีปัญหาอะไร จึงให้ทุกคนเริ
