ขณะเฮ่อจือหร่ำนกำลังลังเลว่ำจะปฏิเสธเรื่องนี้อย่ำงไร โม่จิ่วเยี่ย พลันเอ่ยขึ้น
“มนุษย์ทุกคนล้วนมีควำมลับ หำกเจ้ำไม่ต้องกำรจะบอก ข้ำก็จะ ไม่ซักไซ ้ ตอนนี้สกุลโม่อยู่ในสภำพย่ำแย่ มำรดำข้ำกับเหล่ำพี่สะใภ้ ล้วนเป็ นคนที่น่ำสงสำร ข้ำเพียงอยำกให้เจ้ำอย่ำได้คิดทำเรื่องไม่ดี”
เมื่อเผชิญหน้ำกับศัตรูที่ยำกคำดเดำเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยจึงไม่กล้ำ และไม่ต้องกำรจะเสี่ยงดวง ไม่ว่ำตัวเขำจะเกิดอะไรขึ้นก็ตำม แต่ไม่ สำมำรถน ำชีวิตของทุกคนในจวนมำเดิมพันได้
เขำเพียงหวังว่ำค ำพูดจริงใจของตนเองจะสำมำรถท ำให้เฮ่อจือห ร่ำนตระหนักได้ หำกนำงมีเจตนำคิดร ้ำยจริง ๆ โม่จิ่วเยี่ยหวังว่ำอีก ฝ่ ำยจะเห็นแก่ควำมน่ำสงสำรของบรรดำพี่สะใภ้ และปล่อยพวกนำง ไป
ควำมสงสัยของโม่จิ่วเยี่ย เฮ่อจือหร่ำนสำมำรถเข้ำใจได้
เพรำะในท้ำยที่สุดแล้ว กำรกระทำของนำงยังแปลกประหลำด จนเกินไป หำกโม่จิ่วเยี่ยไม่นึกสงสัยต่ำงหำก จึงจะยิ่งทำให้นำงกังวล มำกขึ้น
“ข้ำไม่ได้คิดร ้ำยต่อสกุลโม่ ท่ำนวำงใจได้”
หลังมองโม่จิ่วเยี่ย นำงเห็นว่ำอีกฝ่ำยได้เปิดเผยควำมในใจตัวเอง ออกมำแล้ว ดังนั้นเฮ่อจือหร่ำนรู ้สึกว่ำตนเองก็สำมำรถเปิดเผยตัวตน ได้เช่นกัน
หนทำงกำรเนรเทศนั้นยำวไกล สักวันนำงจะต้องนำเสบียงที่เก็บ ไว้ในมิติลับออกมำใช ้ ย่อมไม่สำมำรถคิดหำข้ออ้ำงได้ตลอดเวลำ
