นำงปรำรถนำจะช่วยให้ชำยหนุ่มรอดพ้นจำกเครำะห์กรรมครั้งนี้ แต่ก็ไม่อยำกใช ้สมองทั้งหมดไปกับกำรหำข้ออ้ำงเพื่อปกปิด
ยิ่งไปกว่ำนั้น ด้วยสติปัญญำของโม่จิ่วเยี่ย คงไม่ใช่เรื่องง่ำยที่จะ ปิดบังควำมจริงจำกเขำ
หลังจำกครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฮ่อจือหร่ำนจึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“คนทุกคนล้วนมีควำมลับ ข้ำเองก็มี และเชื่อว่ำท่ำนก็เช่นกัน ตำมที่กล่ำวไปเมื่อครู่ ข้ำไม่ได้คิดร ้ำยกับสกุลโม่ ดังนั้นหวังว่ำท่ำนจะ ให้เกียรติ ไม่ซักถำมควำมลับของข้ำ ข้ำขอยอมรับตำมตรงว่ำกำรที่ จวนฮู่กั๋วกงถูกปล้นเกี่ยวข้องกับข้ำจริง ๆ แต่เจตนำของข้ำมีอยู่สอง ข้อ ข้อแรกคือข้ำไม่ต้องกำรให้ศัตรูได้สิ่งของเหล่ำนั้นไปได้อย่ำงง่ำย ๆ และอีกข้อคือ เพื่อเป็ นเสบียงซึ่งจะช่วยให้กำรถูกเนรเทศไม่ลำบำก เกินไป”
เฮ่อจือหร่ำนอธิบำยเพียงเท่ำนี้ ไม่อำจพูดได้มำกกว่ำนี้อีก
เพรำะหำกโม่จิ่วเยี่ยซักถำมไม่เลิก นำงต้องเลือกไปจำกที่แห่งนี้
เฮ่อจือหร่ำนมั่นใจว่ำด้วยควำมสำมำรถของนำง ย่อมสำมำรถใช ้ ชีวิตอย่ำงสุขสบำยได้ไม่ว่ำจะไปที่ใดก็ตำม ไม่จำเป็ นต้องมำจมปลัก ที่นี่ ซ้ำยังถูกตั้งคำถำมบ่อยครั้งอีก
ส่วนชีวิตของคนสกุลโม่หลังจำกนั้น นำงก็หมดหนทำงจะช่วย แล้ว…
ผ่ำนไปนำน โม่จิ่วเยี่ยจึงเอ่ยขึ้นอย่ำงหนักแน่น “ข้ำสัญญำว่ำจะ ไม่ถำมเรื่องควำมลับของเจ้ำอีก”
สัญชำตญำณของชำยหนุ่มบอกว่ำสตรีผู้นี้ไม่ได้พูดปด
