โม่จิ่วเยี่ยอธิบำยเบำ ๆ ว่ำ “ที่นี่คือทำงลับไปยังท้องพระคลัง”
เฮ่อจือหร่ำนอยำกถำมเหลือเกินว่ำชำยหนุ่มรู ้ได้อย่ำงไร แต่เมื่อ นึกถึงคำขอร ้องที่บอกเขำเมื่อครู่ว่ำไม่ให้อีกฝ่ำยถำมควำมลับของตน ฉะนั้น นำงก็ควรทำเช่นเดียวกัน
ด้วยเหตุนี้ คำถำมทั้งหมดจึงถูกเก็บไว้ทันที
นำงตำมหลังโม่จิ่วเยี่ยเข้ำทำงลับ
คล้ำยโม่จิ่วเยี่ยจะคุ้นเคยกับที่นี่เป็ นอย่ำงดี แม้มืดมิดจนมองไม่ เห็นอะไร แต่ชำยหนุ่มกลับเดินน ำไปได้โดยไม่ต้องคล ำหำเส้นทำง
[1] ปิดหูขโมยกระดิ่ง หมำยถึงคนโง่ที่หลอกตัวเองได้ แต่หลอก คนอื่นไม่สำเร็จ
