เช่นนั้น นางก็ต้องพุ่งเป้าไปที่ตั๋วเงินซึ่งสะดวกต่อการพกพำณ เวลานี้นางไม่รู้ว่าในจวนฮู่กั๋วกงมีตั๋วเงินอยู่เท่ำไร แต่ในสินเดิมที่พ่อแม่เจ้ำของร่ำงเดิมมอบให้มีตั๋วเงินอยู่สองพันตำลึง
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เฮ่อจือหร่านรีบลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมเดินออกจากห้องเฉี่ยวอวี้รีบเดินเข้า “คุณหนูใหญ่ต้องการอะไรหรือเจ้ำคะ”เฮ่อจือหร่านส่ำยหน้ำ “ไม่มีอะไร ข้าเพียงนอนไม่หลับเท่านั้น คิดว่าจะไปดูสินเดิมสักหน่อย เจ้ำไม่ต้องตำมข้ามาหรอก”เฉี่ยวอวี้ปรนนิบัติรับใช้เฮ่อจือหร่านมาตั้งแต่เด็ก ย่อมรู้จักนิสัยพูดคำไหนก็เป็นคำนั้นของคุณหนูอย่ำงดี จึงได้แต่ตอบรับเสียงเบำและยืนอยู่ที่เดิมสินเดิมเพิ่งยกเข้ามาไว้ในจวนฮู่กั๋วกงจึงยังไม่ได้จัดเก็บ สิ่งของทั้งหมดตอนนี้จึงถูกวางไว้ในห้องข้าง ๆเฮ่อจือหร่านรีบเปิดหีบบรรจุตั๋วเงิน นาออกมาหนึ่งปึก หลังจากตรวจสอบแล้วก็พบว่าพวกมันมีรวมสองพันตำลึงพอดิบพอดีขณะถือตั๋วเงินไว้ในมือ สิ่งแรกที่นางคิดคือตอนที่จวนถูกคนตรวจค้น ก็ต้องมีคนมาค้นตัวพวกนางด้วยแน่นอน ฉะนั้นแล้วควรซ่อนตั๋วเงินเหล่านี้ไว้ที่แห่งใดดี?หากนางมีมิติเก็บของเหมือนนางเอกในนิยายก็คงสามารถเก็บตั๋วเงินเข้าไปได้ แค่นี้พวกมันก็ปลอดภัยแล้ว แต่น่ำเสียดำย…ช่วงเวลานั้นนางกำลังจะบ่นว่าสวรรค์ช่ำงไม่ยุติธรรม พลันรู้สึกว่าสภำพแวดล้อมรอบตัวเปลี่ยนไป
สภำพแวดล้อมที่นางเห็นนั้นคุ้นเคยอย่ำงบอกไม่ถูก ราวกลายเป็นห้องพยาบำลของนางอย่ำงไรอย่ำง
