้อผ้ามอมแมมและเต็มไปด้วยเลือดถูกโยนลงมาจากกำแพงเมือง ทำให้ผู้คนที่เฝ้าดูหมายจับของ โจวเฉียง อยู่นอกเมืองต่างกรีดร้องแต่พวกเขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าคนเหล่านี้ห้อยอยู่กลางอากาศ อยู่ที่ประตูแห่งความตายแล้ว“คนเหล่านี้ล้วนเคยช่วยเหลือผู้หลบหนีรายนี้มาก่อน! และตอนนี้! นี่คือผลที่ตามมา!”ชายในชุดคลุมบนกำแพงเมืองกล่าวอย่างตื่นเต้น เขาเป็นคนเดียวที่สวมเสื้อคลุมไม่ปิดหน้ายิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นคนที่คุ้นหน้าคุ้นตา“…เซี่ย ยู่หลาง?”โจวเฉียง ขมวดคิ้ว แต่สถานการณ์นี้ไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจมากนักท้ายที่สุด คนแรกที่เขาติดต่อด้วยก็คือเขา มีแนวโน้มว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเขา ดังนั้นเธอจึงเต็มใจมอบผลประโยชน์บางอย่างให้กับ เซี่ยยู่หลางเล่ยหมิง จ้องไปที่ เซี่ยยู่หลาง ครู่หนึ่งก่อนที่จะมุ่งความสนใจไปที่หนึ่งในร่างมอมแมมที่ห้อยลงมาจากกำแพงเมืองแม้ว่าพวกเขาจะดูเหมือนกำลังจะตาย แต่พวกเขาก็ไม่ได้หายใจเฮือกสุดท้ายบ้างมองด้วยสายตาขอร้อง บ้างด้วยความสิ้นหวัง และหนึ่ง.ในนั้นก็ตาบอดแล้วใบหน้าของเขาเปรอะไปด้วยเลือด บาดแผลที่ไม่ได้รับการดูแลรอบๆ ดวงตาของเขามีเลือดแห้งเกรอะกรัง ทำให้ไม่สามารถระบุลักษณะของเขาได้แต่ปากของเขาขยับเขากำลังพูดอะไรบางอย่างเล่ยหมิง เฝ้าดูชายคนนี้ด้วยท่าทางแข็งทื่อ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดในทันที เขาอยากจะเข้าไปใกล้แต่ก็หยุด เกือบสะดุดเท้าตัวเองโจวเฉียง
