ชำเลืองมองเขาและเดินไปประคองเขาไว้“นั่นคือ. พี่ชายของฉัน” เล่ยหมิงพูดค่อนข้างงุนงง หันไปหาโจวเฉียงโจวเฉียง ตกตะลึงเขารู้สึกว่าชายคนนี้ดูค่อนข้างคุ้นเคย แต่เขาไม่ได้สร้างความสัมพันธ์ในทันทีเนื่องจากไม่มีสัญญาณของความผันผวนของพลังงานใด ๆบนชายคนนั้น เขาจึงดูเหมือนน้อยกว่าคนธรรมดาสิ่งมีชีวิตที่วิวัฒนาการแล้วเหล่านี้ แม้จะตายไปแล้วร่างกายของพวกมันก็ยังปล่อยพลังงานออกมา หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งวันเท่านั้นที่พลังงานนี้จะสลายไปอย่างช้าๆดังนั้นในตอนแรก โจวเฉียง จึงไม่เชื่อมโยงเขากับพี่ชายของเล่ยหมิง“เขาบอกให้ฉันออกไป เขาบอกว่าตระกูลเล่ย กลัวความโกรธกริ้วของเทพเจ้าไม้และได้ฆ่าแม่ของเราไปแล้ว”มือของเขาที่กำกล่องสั่นอย่างรุนแรงราวกับว่ามันหนักหนึ่งพันปอนด์โจวเฉียง หยิบกล่องและมองไปที่ เล่ยหมิงพวกเขาไม่โดดเด่นในขณะนี้ ล้อมรอบด้วยฝูงชนที่มีสีหน้าหลากหลาย บางคนรีบวิ่งไปดูปรากฏการณ์นี้เซี่ยยู่หลาง ยังคงอยู่บนกำแพงเมือง วาดภาพชายที่ถูกประณามว่าเป็นวายร้ายอย่างฉะฉาน ยุยงให้เกิดความเกลียดชังร่วมกัน“เราช่วยเขาไหม” โจวเฉียง ถามโดยมองไปที่พี่ชายของเล่ยหมิง อัจฉริยะที่ชีวิตถูกกักขังเนื่องจากการกระทำของ โจวเฉียงผู้ชมบางคนเริ่มแกว่งไปแกว่งมา หยิบก้อนหินขึ้นมาเพื่อขว้าง แม้แต่ เซี่ยยู่หลาง ก็ดูเหมือนจะจงใจให้ผู้คุมของเขาลดเชือกลงไม่มีเวลาให้เสียเปล่าแม้ว่านี่จะเป็นกับดัก แต่ โจวเฉียง ก็เต็มใจที่จะเสี่ยงถ้าเข
