ในถิ่นทุรกันดารห่างจากซานดิเอโกหนึ่งร้อยกิโลเมตรมังกรปรากฏตัวในตอนกลางคืน หดปีกและร่อนลงมาไม่นานนัก หญิงเปลือยกายก็เดินออกมาจากพงหญ้านาหลันหนิงกวาดสายตามองไปรอบๆ ถิ่นทุรกันดารในเวลากลางคืนน่ากลัวแม้ว่า นาหลันหนิง จะแข็งแกร่ง แต่ท้ายที่สุดเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีหัวใจในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ เธอรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อยเธอรู้ว่าเจ้านายสามารถสัมผัสเธอได้ ดังนั้นเธอจึงเริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่งในถิ่นทุรกันดารโดยเปลือยเปล่าเธอเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ในซานดิเอโก ซึ่งทำให้เธอรู้ว่าเธอห้ามทำตัวเด่นเป็นการดีที่สุดที่จะไม่ติดต่อกับใคร แม้กระทั่งให้ใครเห็นก็ตามถิ่นทุรกันดารในตอนกลางคืนเป็นที่หลบซ่อนที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ค่ำคืนในดินแดนอันสวยงาม ในถิ่นทุรกันดารเช่นนี้ จะไม่มีใครปรากฏตัวที่นี่ด้วยความแพร่หลายของอาวุธปืน ใครจะรู้ว่า จะถูกยิงหรือไม่?นาหลันหนิง ยังคงแข็งแกร่งมากเหมือนนักรบพันธุกรรมโดยไม่ต้องแปลงร่างเดิมทีเธอกำลังบินอยู่ริมทะเล ดังนั้นหลังจากวิ่งอย่างบ้าคลั่งอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็มาถึงสวนมะพร้าวบนชายหาดที่นี่เธอพบหินที่จะนั่งลงประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมามีเสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง และร่างๆ หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในความมืด“เจ้านาย?”นาหลันหนิงยืนขึ้นคนที่มาก็คือโจวเฉียงที่รีบเข้ามาเขาพยักหน้า และภายใต้แสงจันทร์จางๆ นาหลันหนิงเปลือยกายและเปล่งประกายบริสุทธิ์ผิวของเธอสวยเกินไป สมบูรณ์แบบและไร้ที่ติ
โจวเฉียง
