ภายในรถตำรวจสีขาว
“พี่!”
“ของกินถูกพวกนั้นฟาดเรียบไปหมดแล้ว แล้วเราจะกินอะไรกัน!?”
“ผมเห็นพวกเขาแอบซ่อนอาหารไว้เยอะแยะเลย ไอ้พวกเฒ่าหัวงูนั่น ตอนทำงานไม่เคยมีแรง พอถึงเวลาแย่งของกินกลับเร็วกว่าใครเพื่อน!”
“จะพาพวกเขาไปด้วยทำไมกัน!”
อวิ๋นเทียนโกรธจนหน้าแดง บางครั้งเขาก็อยากจะลงมือซัดพวกปรสิตพวกนี้สักที
นับตั้งแต่อวิ๋นหลินปลุกพลังขึ้นมา เธอก็พาผู้รอดชีวิตกลุ่มนี้เอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก ตลอดทางต้องหลบๆ ซ่อนๆ ไม่เคยได้เจอกับกลุ่มผู้รอดชีวิตกลุ่มอื่นเลย
พลังที่ทั้งสองคนปลุกขึ้นมาก็ไม่ได้แข็งแกร่งนัก ดังนั้นจึงคิดที่จะไปดูแถวชานเมือง ไม่คิดว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนจะเจออสูรอยู่ใกล้ๆ ถูกบีบจนต้องหนีออกจากเมืองอย่างไร้จุดหมาย
แม้ว่าเขตสงครมว่างเจียงจะประกาศรับผู้รอดชีวิตในช่องสนทนา แต่พวกเขากลับอ้อมไปไม่ได้
ทั้งสองคนคนหนึ่งเป็นนักเรียนมัธยมปลาย อีกคนเป็นตำรวจฝึกหัดที่เพิ่งเรียนจบ เผชิญหน้ากับพวกเฒ่าเจ้าเล่ห์พวกนี้ก็จนปัญญา นานวันเข้า เมื่อจับทางอารมณ์ของอวิ๋นหลินได้แล้ว คนกลุ่มนี้ก็มักจะอ้างว่าร่างกายไม่ดี ไม่ยอมทำงานอะไรเลย
อวิ๋นหลินถอนหายใจเบาๆ แววตาฉายแววสับสน:
“อวิ๋นเทียน…พี่เป็นตำรวจนะ”
“
