ฉียง หัวเราะและพูดว่า “ไปเตรียมตัวซะ”แค่อยู่ที่นี่ชั่วคราวประมาณหนึ่งสัปดาห์ก็ไม่มีอะไรต้องเก็บมาก พวกเขาเก็บเสื้อผ้านิดหน่อยและจัดของเสร็จแล้วค่ายทั้งหมดใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง และผู้คนกว่าสองร้อยคนยืนอยู่ในสวนของย่านที่อยู่อาศัย ทุกคนจับจ้องไปที่ โจวเฉียงถังเก็บน้ำขนาดใหญ่สูญเสียน้ำไปแล้วครึ่งหนึ่งโจวเฉียงเดินไปที่ถังเก็บของ วางมือบนถังนั้น และด้วยความคิด ถังเก็บขนาดใหญ่ก็หายไปและถูกนำเข้าไปในพื้นที่เก็บของดร.โม่และคนอื่นๆ ต่างก็แสดงท่าทีตกตะลึงโจวเฉียง หัวเราะเบา ๆเขาชอบที่คนเหล่านี้ดูตกใจหลังจากเก็บถังน้ำและอาหารทั้งหมดแล้ว ทุกคนก็รู้สึกตัวเบาแทบไม่ต้องแบกอะไรเลย
“คราวนี้ฉันจะกลับไปที่เมืองเทียนเว่ย”“ใครก็ตามที่ต้องการไปสามารถติดตามฉันได้ ผู้ที่ไม่ต้องการไปเมืองเทียนเว่ย คุณสามารถไปที่ป้อมปราการแดงได้”โจวเฉียง กล่าวเสียงดังดร.โม่และคนอื่นๆ ตกตะลึง แต่พวกเขาก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว“บอส เราจะกลับไปที่เมืองเทียนเว่ยกับคุณ”ด้วย โจวเฉียง มีอาหารและเครื่องดื่มและปลอดภัยมีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะกลับไปที่ป้อมแดงเพื่อเป็นทาสบ้างในโลกหายนะ การติดตามเจ้านายเช่นนี้เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือ?คำตอบที่คาดหวัง“ไปกันเถอะ!”ครั้งนี้ โจวเฉียง ไม่ได้ขี่เสี่ยวเล่ยแต่หยิบ รถออฟโรดที่แข็งแกร่งสูงตระหง่านและดุดันออกมาโจวเฉียง สามารถนำถังเก็บน้ำที่สามารถบรรจุน้ำได้หลายสิบตันออกมาตามต้องการ และเอาออกไปเมื่
