กนิคมไม่สามารถแก้ไขได้หลิ่วเซี่ย และคนอื่น ๆ ไม่แปลกใจ จางชุนลี่และคนอื่น ๆไปแจ้งทันทีผู้รอดชีวิตและนักรบพันธุกรรมของค่ายทั้งหมดมารวมตัวกันมีสัมภาระไม่มากนัก อาหารและน้ำจัดการจากส่วนกลางพวกเขาไม่ต้องกังวล“พี่เฉียง เราจะไปไหนกัน”ในช่วงที่ทุกคนกำลังเก็บของ หลี่ซีเจียอดไม่ได้ที่จะถาม
“เมืองเทียนเว่ย”โจวเฉียง เงยหน้าขึ้นมองไปทางเมืองเทียนเว่ยห่างหายกันไปนานเกือบเดือนได้เวลากลับแล้ว
สถานที่แรกที่เขาปรากฏตัวในโลกหายนะนี้คือเมืองเทียนเว่ย ในสายตาของ โจวเฉียง เมืองเทียนเว่ยคือบ้านของเขาในโลกหายนะตอนนี้ก็ถือว่ากลับบ้านได้แล้วเมืองเทียนเว่ย?ถัดจากเมืองหลักของ กว่างหนานแน่นอนว่า หลิ่วเซี่ย และคนอื่น ๆ รู้ พวกเขาเคยไปเมืองเทียนเว่ย มาแล้วสองสามครั้งก่อนวันสิ้นโลก พวกเขาจะนั่งรถไฟไปเมืองเทียนเว่ยเป็นครั้งคราวเพื่อชมทิวทัศน์ระหว่างทางการเดินทางหลายร้อยกิโลเมตรล้วนแต่เป็นทิวทัศน์ที่สวยงาม“พี่ชาย โจวเฉียง คุณมาจากเมือง เทียนเว่ย หรือ?”ก่อนหน้านี้ พวกเขาคิดเสมอว่า โจวเฉียง มาจาก เมืองกว่างหนานโจวเฉียง พยักหน้าและพูดว่า “แค่ให้คุณเลือก คุณจะอยู่ในป้อมปราการสีแดงหรือคุณจะตามฉันกลับไปที่เมือง เทียนเว่ย”“ไม่จำเป็นต้องเลือกแน่นอน ฉันจะกลับไปเมืองเทียนเว่ยกับคุณ”หลี่ซีเจีย กล่าวทันที
จางชุนลี่และคนอื่นๆ ก็ไม่ช้าที่จะตอบสนอง ทุกคนพยักหน้าหลิ่วเซี่ย กัดริมฝีปากของเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “เอาล่ะ นับฉันด้วย”โจวเ