องโทรทรรศน์ขึ้นบางทีเขาอาจเห็น โจวเฉียง ขี่สัตว์อสูร ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
โจวเฉียง ไม่สนใจว่าจะถูกค้นพบ มีสวิฟต์สามตัวมารวมตัวกันที่นี่ พวกมันกำลังกระโดดขึ้นไปบนหลังคารถ พุ่งเข้าหา โจวเฉียง อย่างรวดเร็วข้างหลังพวกเขาคือปอมบี้หลายสิบตัวปอมบี้เหล่านี้มีทั้งชายและหญิง และมีทั้งคนแก่และอ่อนแอ‘โกสท์!’โจวเฉียง ไม่จำเป็นต้องทำเอง เขาสั่ง โกสท์สวิฟต์สามตัวถูกตัดออกเป็นสองท่อนและตกลงไปในช่องระหว่างรถทันทีที่พวกมันกระโดดสำหรับโกสต์ พวกมันอ่อนแอมากจนสามารถแก้ไขได้ด้วยการเผชิญหน้ากันปอมบี้ชายและหญิงธรรมดาที่เหลือ เมื่อโกสต์ผ่านไป หัวของพวกมันก็แยกออก และพวกมันก็ล้มลงทีละตัวแน่นอนว่าผู้รอดชีวิตด้านล่างไม่สามารถมองเห็นฉากนี้ได้เพราะมีทางลาดขวางพวกเขาอยู่‘โกสต์ ไปฆ่าพวกมันปะ’‘เสี่ยวเล่ยไปดูกันเถอะ’โจวเฉียง เริ่มสนใจเสี่ยวเล่ยเริ่มเคลื่อนไหว กระโดดไปรอบๆ
สะพานยาวสองกิโลเมตรถูกเสี่ยวเล่ยพุ่งข้ามไปในเวลาเพียงสองนาทีปอมบี้ที่อยู่ที่นี่ต่อหน้าโกสต์ไม่มีแม้แต่ปฏิกิริยาใดๆ และหัวของพวกมันก็ถูกตัดออกปอมบี้เหล่านี้มักถูกฆ่าก่อนที่ โจวเฉียง จะมาถึงเสมอโจวเฉียง พบว่า โกสท์ มีประโยชน์มากเกินไป มันทำงานเสร็จอย่างเงียบ ๆหลังจากข้ามสะพาน โจวเฉียง ไม่ได้ใช้เส้นทางปกติเขาออกคำสั่งกับเสี่ยวเล่ย และมันพุ่งออกไปบนสะพานโดยตรงและตกลงมาจากที่สูงมากกว่ายี่สิบเมตรด้วยความสูงเช่นนี้ ในที่สุดโจวเฉียงก็รู้สึก
