ถึงผลกระทบอย่างไรก็ตาม ผลกระทบแบบนี้ ไม่ว่าจะกับ โจวเฉียง หรือเสี่ยวเล่ยก็ไม่มีผลใดๆ อย่างมากที่สุด ท่าทางไม่สง่างามนักตามทางหลวงริมแม่น้ำ เขามาถึงตำแหน่งของผู้รอดชีวิตกลุ่มนี้ในไม่กี่นาทีรถยนต์หลายคันถูกดัดแปลง โดยมีปืนกลติดอยู่บนรถรถเหล่านี้เรียงกันเป็นแถวโดยปากกระบอกปืนชี้ไปที่แม่น้ำ
เมื่อเห็น โจวเฉียง ปรากฏตัว ผู้นำของกลุ่มผู้รอดชีวิตจึงริเริ่มที่จะยืนขึ้น เขาอายุประมาณสี่สิบปี ผิวคล้ำ สวมชุดเกราะสะพายไรเฟิลปุ่มยิงบนหลัง และเข็มขัดกระสุนรอบเอวของเขาเขามองไปที่สัตว์ขี่ที่ โจวเฉียง นั่งอยู่ด้วยสีหน้าประหลาดใจจากสายตาของเขา เขาเห็นได้ว่าเขากลัว โจวเฉียง เล็กน้อยอย่างไรก็ตาม สัตว์ประหลาดที่ โจวเฉียง ขี่อยู่และดวงตาลึกลับที่บินไปรอบ ๆ โจวเฉียง นั้นน่ากลัวเกินไปโดยธรรมชาติแล้ว เขาไม่กล้าแสดงท่าทีบุ่มบ่ามกับ โจวเฉียง‘สวัสดี ฉันชื่อหวังคังเหนียน กัปตันทีมนี้’‘ที่นี่อันตรายมาก คุณควรออกไปจากที่นี่’หวังคังเหนียนชี้ไปที่แม่น้ำโจวเฉียง เงยหน้าขึ้นมองแม่น้ำที่มืดมิด แม่น้ำสงบนิ่ง และนอกจากศพที่ลอยอยู่ในตอนแรกแล้ว เขาก็ไม่พบอันตรายใดๆ‘พวกคุณมาทำอะไรที่นี่’สิ่งที่ โจวเฉียง อยากรู้อยากเห็นที่สุดคือเรื่องนี้ คนเหล่านี้รู้ถึงอันตรายที่นี่ แต่พวกเขามาที่นี่ พวกเขาต้องมีบางอย่างที่จะได้รับ
หวังคังเหนียน ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และมองไปที่ โจวเฉียงอย่างแปลกประหลาด ‘คุณไม่รู้เหรอ’‘ฉันควรรู้อะไร’โจวเฉียง
