ความกลัว
ตอนนี้พวกเขามีความสุขมากเกินไปและมองข้ามสิ่งนี้ไปโดยสิ้นเชิงอะไรทำให้พวกเขากล้าล้อเลียนผู้มีอำนาจที่สามารถปลิดชีวิตพวกเขาได้ทุกเมื่อ? นี่คือจุดจบของโลกไม่มีระเบียบ พวกเขาคิดว่ามันเหมือนยุครุ่งเรืองก่อนวันสิ้นโลก มีกฎหมายที่อีกฝ่ายไม่กล้าทำจริงหรือ?“ใช่ ลุงฟาน เรารู้ว่าเราคิดผิด”สมาชิกในทีมทุกคนก้มศีรษะทีละคนใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกลัวและความกังวลอย่างจริงใจ
ลุงฟานพยักหน้าและพูดด้วยใบหน้าจริงจังว่า “นี่คือจุดจบของโลก แม้ว่านายจะแข็งแกร่ง แต่นายก็ต้องทำตัวต่ำๆ เพราะนายไม่มีทางรู้หรอกว่ามีคนที่แข็งแกร่งกว่านาย”โจวเฉียงไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้เมื่อขี่เกราะหนามสายฟ้า เขาเห็นลุงฟานและคนอื่นๆ บนทางหลวงจากระยะไกลเมื่อเขาเข้าไปใกล้ เขาเห็นความเกรงขามบนใบหน้าของพวกเขา และพวกเขาก็เคารพเขามาก
โจวเฉียง หัวเราะเบา ๆเขาชี้ไปที่เมืองและพูดว่า “ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่ ฉันมีบางอย่างจะให้คุณ”“ฉันได้รวบรวมของเหลวยีนของไทแรนท์ย์แล้ว แต่ยังมีซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสามและชั้นหนึ่งและชั้นสองอีกสองสามตัวที่ฉันยังไม่ไเอาของเหลวยีนมาฉันขี้เกียจเกินไปที่จะทำ ดังนั้นฉันจึง ฉันให้พวกเขากับคุณ”“อย่ากังวลไป ไม่มีซอมบี้ที่อยู่ในเมืองอีกแล้ว”“คุณสามารถรวบรวมพวกมันอย่างกล้าหาญและมั่นใจ”“ฮะ?”ลุงฟานและกลุ่มของเขาตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของโจวเฉียงเพียงเวลาที่ใช้ในการสูบบุหรี่ เขาก็กำจัดซอมบี้ทั้งหมดในเมือง รวมท
