เมื่อลุงฟานและคนอื่นๆ ใกล้ถึงเมืองแล้ว พวกเขาไม่กล้าไปต่อจากระยะไกล พวกเขาสามารถเห็น โจวเฉียง ขี่ดกราะหนามสายฟ้า ได้มาถึงทางเข้าเมืองแล้วพวกเขาหยุดรถและพบที่สูงลุงฟานหยิบกล้องส่องทางไกลออกมา
“เขาไม่กลัวตายจริงหรือ?”คิ้วของลุงฟานขมวดเล็กน้อย เขาไม่สามารถเข้าใจชายหนุ่มที่เขาเพิ่งพบได้ไทแรนท์ นั้นแข็งแกร่งเกินไป การที่เขาไปคนเดียวนั้นค่อนข้างจะโอ้อวดเกินไปทางเข้าเมือง.มีรถจอดทิ้งไว้ทุกหนทุกแห่ง ป้ายทางเข้าถูกโค่นล้ม และโครงกระดูกสามารถเห็นได้ทุกที่เมืองเงียบสงัด
ฉากนี้เป็นฉากสุดท้ายที่พบได้บ่อยที่สุด โจวเฉียงไม่คิดว่ามันแปลก”“เพียงมองแวบเดียว โจวเฉียงก็แน่ใจว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติมาเยี่ยมเยียนเมืองนี้มันง่ายมาก ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ยังคงเป็นเหมือนเมื่อวันสิ้นโลกมาถึง โดยไม่มีวี่แววว่าจะถูกค้นหารถยนต์ที่ถูกทิ้งร้างในเมืองยังคงนอนอยู่กลางถนนสิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือในร้านค้าบางแห่ง อาหารและสิ่งของอื่นๆ ไม่เคยมีใครแตะต้องเลย ทิ้งไว้ให้เน่าเสียที่นี่เหตุผลของเรื่องนี้ก็คือ ไทแรนท์ นั่นเองโจวเฉียง ยืนอยู่ที่ทางเข้าเมืองโดยไม่มีความตั้งใจที่จะเข้าไปเมืองนี้ไม่เล็ก ได้รับการพัฒนาอย่างดี มีตึกสูงมากมายปึ่งป่อนไทแรนท์เอาไว้ด้วยเข้าไปแล้วเจอไหม?โจวเฉียงมักจะไม่ทำสิ่งนั้นทั้งเมืองจะมีปอมบี้ได้กี่ตัว? ไม่ใช่ถ้ำมังกรหรือถ้ำเสือ โจวเฉียง ไม่กลัวปอมบี้ตัวอื่นตื่นตระหนก
นักรบพันธุกรรมอื่น ๆ อาจ
