งคนก็ถูกคลื่นกระแทกนี้พลิกคว่ำเช่นกันห่างไกลโจวเฉียง ดึงมือของเขาที่โยนระเบิดกลับมาเขาคุ้นเคยกับการโยนระเบิดมากเกินไป เพราะเคยขว้างมาแล้วไม่ต่ำกว่าร้อยชิ้นดังนั้น เมื่อเห็นหนูที่มุดอยู่ในโพรงต้องการพุ่งเข้าใส่ หลิวเจิ้นหนิง โจวเฉียงก็รู้ว่าเขาต้องก้าวเข้าไปหากเขาไม่เข้าแทรกแซง ฐานจะถูกทำลายโดยสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ทั้งสองนี้ด้วยจำนวนเจ็ดหมื่นถึงแปดหมื่นคน ไม่มีใครสามารถต้านทานหรือหยุดพวกเขาได้ พวกเขาสามารถทำลายนิคมได้สัตว์ตัวเดียวสามารถทำลายเมืองได้ ไม่ใช่เรื่องเกินจริงโจวเฉียง ขี่ เกราะหนามสายฟ้าของเขา ยืนอยู่บนหินสูงตระหง่านการระเบิดดึงความสนใจของนักรบพันธุกรรม“เป็นบอส!”
มีคนอุทานท้ายที่สุดแล้ว กาพลักษณ์ของ โจวเฉียง ในตอนนี้ค่อนข้างเย็นชาสัตว์ที่เขาขี่และดวงตาปิศาจน่าขนลุกนั้นเป็นเครื่องหมายเฉพาะของ โจวเฉียงหลิวเจิ้นหนิง ไม่คาดหวังว่า โจวเฉียง จะเคลื่อนไหวเมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่ทรงพลังเช่นนี้ โจวเฉียงไม่ได้มาจากนิคม เป็นเรื่องปกติที่เขาจะหนีแต่โจวเฉียงไม่หนีหนูขุดโพรงนั้นทรงพลังมาก มันแค่ตะลึงกับแรงกระแทกเท่านั้น“กี๊ซ!”มันกรีดร้อง ลิ้นของมันม้วนเข้ากับนักรบพันธุกรรมอีกตัวหนึ่ง“บ้าเอ๊ย ฉันไม่ได้ขว้างระเบิด นายตามฉันมาทำไม”นักรบพันธุกรรมกำลังสาปแช่งอยู่กายใน แต่หนูที่ขุดโพรงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ระบาย ลิ้นของมันยัดเขาเข้าไปในปากแล้วมันเคี้ยวครั้งเดียว
อืมหวานสิ่งมีช
