้องการ“อ๊ะ ขอบคุณ บอส ขอบคุณกัปตัน”ทีมก็เชียร์อย่างไรก็ตาม โจวเฉียง พา เปียวเทียนเฉิง ไปที่บันไดของอาคารที่อยู่อาศัยใกล้เคียงและนั่งลงโดยไม่เสแสร้งเปียวเทียนเฉิงก็นั่งลงเช่นกันเขาค้นพบแล้วว่าจริง ๆ แล้ว โจวเฉียง ไม่ใช่คนเลว ไม่เย็นชาและใจร้ายโจวเฉียง อาจจะแข็งแกร่ง เป็นคนร่ำรวย มีอาหารและน้ำแทบจะไม่มีที่สิ้นสุดแต่เมื่อดูจากพฤติกรรมของ โจวเฉียง แล้ว เขาไม่ได้หยิ่งผยองโจวเฉียง ดึงบุหรี่ออกมา 1 ปอง มอบให้ เปียวเทียนเฉิงและเก็บไว้สำหรับตัวเขาเอง แต่ไม่ได้จุดมัน เขากลับยิ้มและพูดว่า “กัปตันเปียว คุณรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงฆ่าตัวคำรามกับคีปเปอร์ทั้งหมด แต่ทิ้งของเหลวยีนปอมบี้เคียวศพให้คุณสี่หลอด”เปียวเทียนเฉิง หยิบบุหรี่จาก โจวเฉียง อย่างกระวนกระวาย และเมื่อเขาได้ยินคำพูดของ โจวเฉียง เขาก็ส่ายหัว
นี่เป็นสิ่งที่เขาคิดมาก่อนเขาไม่รู้จัก โจวเฉียง และไม่เข้าใจว่าทำไม โจวเฉียง ถึงช่วยเขา“มันง่ายมาก เมื่อฉันรีบเข้าไปในจัตุรัส เหยื่อสาวทำให้ฉันนึกถึงอันตราย และแม้แต่คุณยังแนะนำให้ฉันออกไปโดยเร็วที่สุด”“มิฉะนั้น. ฉันจะไม่รังเกียจที่จะสร้างความหายนะ”โจวเฉียง กล่าวอย่างใจเย็นแต่ประโยคนี้ทำให้เปียวเทียนเฉิงรู้สึกหนาวสั่นเพราะความกรุณาของเขาและเหยื่อสาว ทำให้เกิดเรื่องดีๆขึ้นถ้าพวกเขาไม่เตือนเขา เมื่อพวกตัวคำรามออกมาและโจวเฉียงจัดการกับปอมบี้กลายพันธุ์เหล่านี้ มีดของคนขายเนื้อคงหันเข้าใส่พวกเขาเป็นแน่“ถ้
