องสำอางและอาหารของเธอไว้ให้ตายเถอะผู้หญิงทุกคนบ้าหรือเปล่า?ถึงตายได้ แต่ก็ต้องบำรุงเมคอัพ?ท้ายที่สุด ในฐานะคนสมัยใหม่ เขาไม่ได้เย็นชาและโหดร้ายเหมือนกับพวกที่อยู่ในโลกหายนะโจวเฉียง ไม่ใช่นักบุญ แต่ด้วยความสามารถของเขา เขาไม่สามารถเพิกเฉยต่อชีวิตของผู้อื่นได้ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้ยังไม่เป็นอันตรายซอมบี้ทั้งหมดนี้เป็นสมุนของเขา เขาปลอดภัยดีโจวเฉียง เรียกเกราะหนามสายฟ้ามา แล้วขี่มัน ชี้ไปที่ เสี่ยวหยู
“คุณเรียกฉันเหรอ”เสี่ยวหยู ลังเลขณะที่เธอมองไปที่ โจวเฉียงโจวเฉียงพูดอย่างหมดความอดทน “ไม่เอาน่า คุณอยากหนีจากที่นี่หรือเปล่า”“หากยังลังเล ฉันจะปล่อยคุณไว้ที่นี่”“อ่าโอเค!”เสี่ยวหยู กลัวมากกับเกราะหนามสายฟ้าที่ โจวเฉียง นั่งอยู่แต่ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นเธอปีนขึ้นไปบนหลังเกราะหนามสายฟ้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ยังคงกอดเอวของโจวเฉียงไม่มีทางเลือก หลังของสัตว์ประหลาดไม่มีอะไรให้เธอจับเพื่อให้ร่างกายของเธอมั่นคงเมื่อเธอกอด โจวเฉียง มีบางอย่างผิดปกติในรูม่านตาของเธอโจวเฉียง พบว่า เสี่ยวหยู คนนี้จำเป็นต้องได้รับการปฏิบัติที่รุนแรงก่อนถึงจะรู้ตัว“แปลกจัง ทำไมเธอตัวหอมจัง”โจวเฉียง คิดว่าเธอคงตัวเหม็นเพราะดูมอมแมมและผมของเธอก็สกปรก
แต่นั่นไม่ใช่กรณีเธอมีกลิ่นหอมจาง ๆ ที่เป็นของผู้หญิงอย่างไรก็ตาม โจวเฉียง ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ตบเกล็ดที่ด้านหลังของเกราะหนามสายฟ้าเกราะหนามสายฟ้าพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
