”
“จากนั้น ก็ค่อยๆ กัดกิน สังหารผู้ดำเนินแผนการในตอนนั้นให้หมดสิ้น!”
“ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว!”
“ดังนั้น เบื้องบนจึงคิดว่าเขาแค่จำชื่อหลงอันได้ เพราะนั่นคือความทรงจำที่ฝังลึกที่สุดของเขา”
“แต่เพื่อความปลอดภัย เบื้องบนก็ยังคงตัดสินใจที่จะทดสอบดูสักครั้ง”
“เพราะถึงหลินอันจะเป็นของที่บกพร่อง ก็เป็นแค่ปัญหาเรื่องความภักดี”
“ในการจำลองสถานการณ์ เขาทำได้ดีมาก อย่างน้อยในแง่ของการทำภารกิจให้สำเร็จ เขาแทบจะทำภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ได้ทั้งหมด เพียงแต่วิธีการอาจจะโหดเหี้ยมไปบ้าง”
“ภายใต้ผลงานที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้”
“จนกระทั่งหลายคนรู้สึกว่า ปัญหาเรื่องความภักดีอันที่จริงก็ไม่จำเป็นต้องเข้มงวดเกินไป”
เนี่ยผิงหันกลับมาทันที มุมปากปรากฏรอยยิ้มที่ยากจะเข้าใจ
“ตัวอย่างเช่น…”
“ฉัน…”
เนี่ยผิงไต่เต้าจากทหารเลวขึ้นมาสู่ตำแหน่งปัจจุบัน ไม่ได้ตายตัวเหมือนพวกตระกูลทหารบางตระกูล
ในมุมมองของเขา ขอเพียงทำภารกิจสำเร็จ ก็คือทหารที่ดี
เชื่อฟังแค่ไหน แต่ไร้ประโยชน์
นั่นก็เป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่ง
คนเบื้องบนอยากให้ทุกคนเป็นเหมือนหุ่นยนต์ ทุกคนเป็นพลีชีพที่ภักดีอย่างสุดซึ้ง
เขาไม่คิดเช่นนั้น
ปัญหาเรื่องความภักดี?
แค่ไม่ทรยศชาติก็พอ
เนี่ยผิ
