นของ โจวเฉียง“มาลองโหมดระยะปราชิดกัน”กระบอกปืนใหญ่ที่แขนขวาของ โจวเฉียงถูกหดกลับ และโจวเฉียงเอื้อมมือลงไปที่หน้าแข้งของเขา ใบมีดต่อสู้ยาวหนึ่งเมตรครึ่งพุ่งออกมาและถูกกุมไว้ในมือของเขาวินาทีต่อมา โครงสร้างภายในของใบมีดต่อสู้ก็เปิดใช้งานขยายเป็นดาบยาวห้าเมตร“การออกแบบนี้ยอดเยี่ยม!”โจวเฉียงต้องการยกนิ้วให้ เจียงอ้ายกัวแม้ว่าสิ่งนี้จะทำให้ความแข็งแกร่งของใบมีดยาวลดลง แต่การออกแบบที่ยืดออกได้นี้ให้ความยืดหยุ่นมากขึ้นขณะที่วิ่ง โจวเฉียงตวัดดาบในมือ
รถบรรทุกขนาดใหญ่ที่จอดอยู่ข้างถนน ตั้งแต่กระจกหน้ารถไปจนถึงหาง ถูกใบมีดยาว 5 เมตรเฉือนออกเป็นชั้นๆ“ว้าว!”“พลังการต่อสู้ระเบิดขนาดนั้น”“คนนี้ใคร รู้ว่าเรากำลังถ่ายเขาแต่ยังกล้าเล่นแบบนี้”“ฉันคิดว่าเขากำลังอวดเรา”“ฮ่าฮ่า เขาไม่สนใจพวกเราทุกคนที่เฝ้าดูอยู่”“ฉันเคยเห็นการทำงานของหุ่นยนต์มาก่อน ไม่ราบรื่นเท่านี้แน่นอน คนที่ขับหุ่นยนต์นี้ต้องเป็นอัจฉริยะที่ทรงพลัง”“พวกนายคิดว่าไง ใครจะเป็นคนสุดท้ายที่หัวเราะ ถ้าสู้กับปอมบี้ไททันโดยใช้หุ่นยนต์ตัวนี้”“ฉันได้ยินว่าปอมบี้กำลังก่อตัวขึ้น มีปอมบี้กี่ตัวที่สามารถกระจายหรือหันเหความสนใจด้วยหุ่นยนต์ตัวนี้”“ถ้าฉันขับหุ่นยนต์ตัวนี้ได้ ฉันยอมตาย”ในกลุ่ม พันธมิตรนักรบพันธุกรรมทุกคนที่รับชมการถ่ายทอดสดต่างก็อิจฉาแม้ว่าพวกเขาจะเป็นนักรบพันธุกรรมก็ตามแต่นั่นไม่ได้หยุดความปรารถนาในตัวพวกเขาที่มีต่อหุ่นยนต์
โจวเฉียงไ
