ภายในห้องประชุมแกนพลังจิต
อันจิ่งเทียนมีท่าทีร้อนรน สองมือสั่นเทาขณะมองไปยังหลินอัน
“พี่หลิน…”
“ผมอยากจะส่งข้อความตามหาอันเซี่ยผ่านช่องสนทนา!”
ดวงตาของเขาแดงก่ำ สองมือกำเก้าอี้เบื้องหน้าไว้แน่น
ก่อนหน้านี้หลินอันห้ามทุกคนส่งข้อความ เขาย่อมปฏิบัติตามโดยธรรมชาติ
แม้จะไม่รู้ว่าทำไมหลินอันไม่บอกเขาเรื่องการตามหาอันเซี่ยผ่านช่องสนทนา
แต่ในความคิดของเขา หลินอันอาจจะง่วนอยู่กับเรื่องอื่นจนลืมเรื่องนี้ไป
ขอเพียงตนเองรอเขากลับมา แล้วบอกความคิดนี้ออกไป พี่หลินจะต้องเห็นด้วยอย่างแน่นอน
หลินอันมองอันจิ่งเทียนที่กำลังตื่นเต้นอย่างสงบ ไม่ได้พูดอะไร
ในใจได้แต่หัวเราะอย่างขมขื่น
อันที่จริง ไม่ใช่แค่อันจิ่งเทียน ตัวเขาเองก็คิดที่จะใช้ช่องทางนี้ประกาศตามหาอันเซี่ยตั้งแต่ในวินาทีแรกที่ประกาศก้องทั่วโลกปรากฏขึ้นแล้ว
เมื่อเทียบกับความร้อนใจของอันจิ่งเทียนที่อยากจะตามหาอันเซี่ยแล้ว ความรู้สึกของเขาก็ไม่ได้น้อยไปกว่ากันเลย
กระทั่งในช่วงเวลานี้ เขายังเคยคิดที่จะจับผู้รอดชีวิตมาเป็นจำนวนมาก แล้วจัดหาอาหารให้พวกเขาอย่างเหลือเฟือ บีบบังคับให้พวกเขาส่งข้อความอย่างต่อเนื่อง ไม่หยุดหย่อน
แม้จะต้องตายเป็นพันเป็นหมื่นคน
