ดร่างกายที่อ่อนแอของเสว่หลิน น้าตาของเธอที่ยังคงไหลออกมา ทำให้เย่ฮวารู้สึกเจ็บปวดหัวใจ เขาเอื้อมมือออกไปจับมือซ้ายของเธอและมองดูฝ่ามือที่เปื้อนเลือด ภาพนี้ทำให้ความโกรธเคืองปะทุขึ้นภายในใจทุกคนในเมืองสวรรค์ลึกลับรีบยกมือขยี้ตาราวกับไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น เสอเสวียนอีคือบุคคลที่มีความแข็งแกร่งสูงสุดภายในเมืองสวรรค์ลึกลับ ทุกคนต่างก็ให้ความเคารพเขา ส่วนชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า พวกเขาไม่ได้ให้เกียรตินักเท่าไหร่นัก แต่ทั้งหมดที่ทำไปเป็นเพราะความกลัวในเวลานี้ ความหวังพลันปรากฏขึ้นนัยน์ตาของทุกคน!เย่ฮวาหยิบโอสถวิญญาณเซียนหลิงออกมาป้อนให้เสว่หลิน แสงสว่างสาดส่องทั่วร่างกายของเธอ และช่วยให้แผลบนฝ่ามือของหายเป็นปกติอีกครั้งโอสถวิญญาณเซียนหลิงนี้ ดูเหมือนจะเป็นยาวิเศษสำหรับผู้คนในเมืองสวรรค์ลึกลับอันเดดหญิงตัวนั้นชี้หน้าเย่ฮวาด้วยปลายดาบ และกล่าวอย่างโกรธเคือง “เจ้าเป็นใคร? กล้าดีอย่างไรถึงได้เข้ามาขัดขวางข้าแบบนี้!”เย่ฮวาช่วยประคองเสว่หลินและพูดกับเธอด้วยรอยยิ้ม“เธอรอฉันอยู่ที่นี่นะ ฉันขอไปจัดการกับมันก่อน”เสว่หลินพยักหน้าเบาๆ “ระวังตัวด้วย”เย่ฮวาโบกมือเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร ขณะนั้นเองอันเดดหญิงตัวนั้นก็ตะโกนใส่หน้าเขาอีกครั้ง “เจ้าเป็นใคร!? ในเมื่อเจ้าหยาบคายกับข้าเช่นนี้ วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจกับการกระทำของเจ้า”เย่ฮวาหันไปมองอีกฝ่ายและกล่าวด้วยน้าเสียงเย็นชา“แกไม่มีค่ามากพอที่จะรู้ว่
