ขนทั้งสองข้างออกมา ก็สามารถปัดการโจมตีของเขาได้แล้วเย่ฮวาเคลื่อนไหวดั่งใจคิด เขาเทเลพอร์ตไปข้างหน้าและฟาดดาบจนเกิดเสียงดัง “พรวด” แขนขวาของเทียนขุยถูกตัดขาดออกจากร่างกายเมื่อเย่ฮวาเห็นแขนขวาของมันหล่นลงไปด้านล่าง เขาแอบทอดถอนใจออกมา มันเสียแขนขวาไปข้างหนึ่งแล้วความสามารถในการต่อสู้ของมันคงลดลงไม่น้อย โอกาสที่เขาจะได้รับชัยชนะจึงเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งส่วน!เทียนขุยที่ลอยอยู่กลางอากาศคาดไม่ถึงเช่นกันว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ มันถ่มน้าลายลงพื้นด้วยใบหน้าเย็นชา “เป็นเพราะข้าประมาท ไม่คิดว่าเจ้าจะหลงเหลือพลังอยู่ในตัว ดูเหมือนว่าคงถึงเวลาที่เจ้าจะได้เห็นสมบัติสวรรค์ของข้าแล้ว!”“สมบัติสวรรค์?”สมบัติสวรรค์ที่เทียนขุยกล่าว น่าจะเป็นสมบัติบางอย่าง คงไม่ใช่ไม้เท้าสีดำขนาดครึ่งฟุตใช่ไหม?เมื่อกล่าวจบเทียนขุยพลันหยิบลูกบอลทรงกลมสีดำขนาดเท่าลูกบิลเลียดออกมาจากด้านในแขนเสื้อ พลังงานสีดำลอยอยู่ด้านใน ทั้งยังปลดปล่อยพลังงานอันน่าขยะแขยงออกมาอย่างต่อเนื่องเสียงประหลาดใจของเซ่ป๋าดังขึ้นในหัวของเย่ฮวา“ลูกแก้วชีวิตขั้นสุด! เจ้าหนู รีบหนีเร็วเข้า!”“หนี? สายเกินไปแล้ว!”เทียนขุยมองมาที่เย่ฮวาด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “อย่าคิดว่าข้าไม่ได้ยินเสียงของตาแก่นั่น”เมื่อกล่าวจบ เทียนขุยจึงนำลูกแก้วชีวิตขั้นสุดยัดใส่ปากตัวเอง แรงกดดันของมันพลันเพิ่มสูงขึ้น พร้อมด้วยเสียงกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว แผ่นดินแดนนรกชั้นสามและท้องฟ้า
