ญาณแห่งเหมันต์ร่างกายของเธอปลดปล่อยพลังงานเหมันต์ออกมา ขณะถือดาบน้าแข็งเหมันต์อยู่ในมือ เมื่อเทียนขุยเห็นสิ่งนี้ มันจึงยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ไม่รู้จักความตายสินะ!”เทียนขุยผายมือโจมตีเข้าใส่มู่จื่อหานมู่จื่อหานเห็นเช่นนั้นจึงรีบสะบัดแขนวูบหนึ่ง ร่างกายเล็กกะทัดรัดของเธอถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง บัดนี้เธอได้เข้าสู่สถานะอยู่ยงคงกระพันแล้ว!“ตูม!”เมื่อพลังงานสีดำกระทบร่างกายของเธอ พลังงานนั้นพลันสะท้อนกลับไป ส่วนร่างของมู่จื่อหานถอยผงะไปด้านหลังจนกระแทกเข้ากับหินก้อนหนึ่ง แรงปะทะทำให้เธอกระอักเลือดออกมาแม้ว่าจะไม่ได้รับความเสียหาย แต่การโจมตีนี้กลับส่งผลกระทบต่อร่างกายของเธอ เทียนขุยผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!มู่จื่อหานนอนอยู่บนก้อนหินที่เกือบจะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ เย่ฮวารู้สึกเจ็บปวดหัวใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ ในตอนนี้เขาเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืนมู่จื่อหานมองมาที่เย่ฮวาด้วยรอยยิ้ม เธอผายมือออกทันใดนั้นวงเวทย์ก็ได้ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของเธอ เธอยื่นมือเพื่อปล่อยวงเวทย์นี้ เมื่อวงเวทย์กระทบลงบนพื้นดินที่อยู่ตรงหน้า แสงสว่างพลันปรากฏขึ้นพร้อมกับเงาจำนวนมากที่ปรากฏขึ้นพี่หน่ายยืนถือหนังสือหลิงยวี่อยู่ในมือ “นักบวชทุกคนรีบฮีล!”โม่อี้หลงส่าวนั่งอยู่บนหลังของมังกรดิน เขายกดาบขึ้นและตะโกนว่า “ผู้เล่นกิลด์โม่อี้ ถ่วงเวลาบอสเพื่อเปิดทางให้นักบวชฮีล ฆ่ามันซะ!!”“ผู้เล่น
