อมแขน “ฉันไม่ได้อยากควบคุมพลังนี้หรอก นี่เป็นแค่ความร่วมมือ จริงไหม ผู้อาวุโสเซ่ป๋า?”ทันใดนั้นเสียงจากเบื้องบนก็ดังขึ้น “ข้าแค่ยืมร่างกายของเจ้าเพื่อคิดบัญชีกับมันผู้นี้ อย่าพูดมาก ฆ่ามันซะ!”“ผู้อาวุโสเซ่ป๋า ขอยืมพลังหน่อยนะ”เมื่อกล่าวจบ เย่ฮวารีบยกมือขึ้นมาแตะหน้าผากของจิ้งหย่า แสงสีโลหิตพลันสว่างวาบขึ้น บาดแผลบนร่างกายของจิ้งหย่าหายไปภายในพริบตาเดียว พลังของเธอกลับคืนสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง เย่ฮวาปล่อยจิ้งหย่าลงและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ฝากเธอดูแลทุกคนที่อยู่ด้านล่างด้วยนะม่านแสงถูกทำลายไปแล้ว พวกเธอสามารถออกไปจากแดนนรกชั้นที่สามได้แล้วล่ะ”จิ้งหย่าพยักหน้า เธอมองหน้าเขาและกล่าวว่า “พี่ชายระวังตัวด้วย”“อืม”เย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ เมื่อจิ้งหย่าจากไป เขาหันกลับมามองเทียนขุยและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะ…ถึงเวลาแห่งการต่อสู้ของพวกเราสองคนแล้ว!”เทียนขุยยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย “ในเมื่อเจ้าเป็นคนของตาแก่นั่น ถ้าเช่นนั้นก็ดี ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นสมบัติสวรรค์ที่ข้าได้มาเมื่อไม่กี่วันก่อน!”เมื่อกล่าวจบ พลังงานสีดำในมือของเทียนขุยพลันควบแน่น หอกสีดำสนิทปรากฏขึ้นในมือของมันอย่างรวดเร็ว ร่างของเทียนขุยกะพริบวูบหนึ่ง และพุ่งเข้าหาเย่ฮวาอย่างรวดเร็วการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เย่ฮวาไม่สามารถสู้ความเร็วของเทียนขุยได้ แต่จากความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ความเร็วของมันอยู่ในระดับปกติ และเขาสามารถไล่ตามมันทันแล้วหอ
