หากเป็นเช่นนี้ สู้ติดตามข้าไปไม่ดีกว่ารึ ข้าจะทำให้เจ้าทะลวงระดับบรรพกาล และเข้าสู่โลกที่ยิ่งใหญ่ไปพร้อมกับข้า”ดวงตาของจิ้งหย่าฉายแววเย็นชา เธอกล่าวเสียงขรึมว่า “เจ้าฆ่าสิ่งมีชีวิตในแดนหลิงเกิงของข้าไปไม่น้อย ทั้งยังทำลายบ้านเกิดเมืองนอนของข้า ข้าจะให้อภัยคนเยี่ยงเจ้าได้อย่างไรกัน!”จิ้งหย่าโบกดาบในมือ ร่างของเธอกลายเป็นภาพติดตาพุ่งเข้าใส่เทียนขุย เงาร่างของเธอเคลื่อนไหวรวดเร็วจนกลายเป็นแสงหนึ่งสาย ตอนที่ย้ายมาถึงด้านหน้าของเทียนขุย เธอได้แทงดาบออกไปโดยตรง เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของเธอคือดวงตาของมัน!ใครจะไปคิดว่าเทียนขุยจะหลับตาลง เปลือกตาของมันหนาจนดาบแทงไม่เข้า การโจมตีของจิ้งหย่าทำได้เพียงแค่สร้างรอยบากตื้นๆ บนเปลือกตาของมันเท่านั้นเทียนขุยทอดถอนใจ “เฮ้อ ช่างน่าเสียดาย ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็อย่าโทษว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้าก็แล้วกัน”เมื่อกล่าวจบ มันจึงดึงหมัดขวากลับเข้าหาตัวเอง และปล่อยพลังงานอันทรงพลังออกมา ลมกระโชกหมุนวนรอบแขนของมัน ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ร่างของจิ้งหย่า!“องครักษ์ทหารเทพรับคำสั่ง!”หานหลินกราชับดาบเหมันต์ในมือ ด้านหลังของเธอมีทหารเผ่าเทพจำนวนนับไม่ถ้วน ทั้งหมดเป็นนักเวทย์และนักธนู หานหลินชี้ดาบไปทางฝั่งเทียนขุยและตะโกนว่า“โจมตี!”“สวบๆ!”“สวบๆ!”ลูกธนู ไฟร์บอล และหยาดน้าแข็งที่เปี่ยมล้นด้วยพลังงานพุ่งเข้าหาเทียนขุยร่างของเทียนขุยสั่นเทิ้ม จิ้งหย่ารีบหลบการโจมตี หมัดข้างนั้นจึงผ่านร่
