“สวบ!”เมื่อแสงสีทองสาดส่องลงมา พวกเขาทั้งหมดจึงปรากฏตัวขึ้นในแดนนรกชั้นที่สามทันทีที่เข้าสู่แดนนรก เย่ฮวาเกิดอาการหายใจติดขัดอย่างฉับพลัน จิ้งหย่าและหานหลินก็ขมวดคิ้วเช่นกันเย่ฮวามองไปข้างหน้าด้วยความรู้สึกไม่สบายใจจากนั้นฝูงชนที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มเกิดความโกลาหลขึ้นเบื้องหน้าของพวกเขาคือมอนสเตอร์จำนวนมาก มองเพียงแวบเดียวก็พอจะทราบได้ว่า พวกเขายืนอยู่ท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์แห่งแดนนรกชั้นที่สามบริเวณด้านหน้าสุดของกองทัพอันเดด มีนายพลปีศาจหลายสิบตัวยืนอยู่ เซ่เฟิงและดาร์คก็รวมตัวอยู่ที่นี่ด้วย แต่กลับไม่เห็นหมิงกู่มีแสงริบหรี่เกิดขึ้นข้างๆ เย่ฮวา ร่างของมู่จื่อหานค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น หลังจากที่เขาเห็นเธอจึงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ได้มารึเปล่า?”มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ จากนั้นเธอจึงหยิบดาบที่มีไอเย็นรอบตัวดาบมอบให้เขา เขายิ้มให้เธอก่อนจะเดินไปหาหานหลินหานหลินมองไปยังศัตรูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทางเคร่งขรึม เมื่อเย่ฮวาเดินมาถึงด้านข้างของเธอ เขาจึงตบไหล่หานหลินเบาๆ และกล่าวว่า “ท่านหานหลิน ดาบเหมันต์ซ่อมเสร็จแล้ว”เมื่อกล่าวจบ เย่ฮวาจึงยืนดาบเหมันต์ให้เธอ เธอก้มศีรษะมองดาบเหมันต์ด้วยน้าตาที่ไหลอาบสองแก้ม เธอเงยหน้ามองเขาและกล่าวว่า “เย่ฮวา ขอบใจเจ้ามาก”เย่ฮวายิ้ม “ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อย”เมื่อเซ่เฟิงเห็นว่าพวกเขามาถึงแล้ว มุมปากของมันจึงยกขึ้น มันถือใบมีดเวทย์โบราณเดินมาข้างหน้าอย่างช้าๆจากนั้นจึ
