่งนี้ว่าเป็นกรรมก็ได้นะ”เย่ฮวาขมวดคิ้ว มันเป็นข้อมูลของหลิงเกิงที่ไม่เคยถูกกล่าวถึงเลย และสิ่งที่ท่านโห่วกล่าวมาในตอนนี้ อยู่นอกเหนือข้อมูลที่หลิงเกิงได้แจ้งให้กับพวกเขาอย่างสิ้นเชิง!“ในเมื่อคนของเผ่ามารแข็งแกร่งขนาดนั้น ทำไมถึงยังกังวลเรื่องเหล่าอันเดดซ่อนหัวใจและจิตวิญญาณของผู้แข็งแกร่งอีกล่ะ?”ท่านโห่วส่ายหัว “เมื่อไปถึงแดนวิญญาณหลิงหลัว เจ้าก็จะเข้าใจเอง”“โอเค”ความเร็วของท่านโห่วรวดเร็วมาก ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็นำเย่ฮวาข้ามแผนที่หลิงเกิงทั้งหมดมาถึงตำแหน่งขอบของแผนที่แล้วอีกด้านหนึ่งของม่านแสงขนาดยักษ์ก็เหมือนกับที่นี่เพียงแต่เป็นพื้นทะเลไร้ขอบเขต ทว่าม่านแสงนี้กลับดูคล้ายของปลอมเมื่ออยู่ต่อหน้าท่านโห่ว เพราะท่านโห่วสามารถผ่านม่านแสงได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ได้ถูกกีดกันแม้แต่น้อยหลังจากบินผ่านไปอีกไม่กี่นาที ดินแดนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในทัศนวิสัยของเย่ฮวา มองจากมุมสูงสถานที่แห่งนี้มีขนาดเกือบหนึ่งในสิบของเมืองเทพพันธะเรียกว่าเป็นอาณาจักรเล็กๆ แห่งหนึ่งได้เลย!บนพื้นทะเลรอบๆ แผ่นดินนี้ มีม่านแสงครึ่งวงกลมปรากฎอยู่ ม่านแสงนี้ดูอ่อนแอมาก แต่ท่านโห่วกลับหยุดอยู่นอกม่านแสงท่านโห่วพาเย่ฮวาไปยังแนวปะการังในทะเล จากนั้นจึงกล่าวว่า “ม่านแสงเทพหลับใหล ดูเหมือนว่าเจ้าจะต้องเข้าไปก่อน เดี๋ยวข้าจะตามเข้าไป”เย่ฮวาต้องการจะถาม แต่เมื่อเห็นท่าทางอันเคร่งขรึมของท่านโห่ว เขาจึงรู้ว่าตอนนี้