เมื่อว่านฝ่าเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี มันจึงหันหลังกลับมา และใช้พลังงานที่พวยพุ่งบนฝ่ามือขวาปะทะใส่กลางอกของเย่ฮวา มือของมันทะลุอกของเขาและบีบหัวใจของเขาไว้แน่นแต่วินาทีต่อมา มันก็พ่นลมหายใจออกมา พร้อมกับบินถอยหลังไปหลายสิบหลาราวกับลูกกระสุนที่ถูกยิงออกจากปลายกระบอกปืน ก่อนจะกลิ้งลงบนพื้นไปหลายตลบเย่ฮวากราชับดาบยืนอยู่ด้านหลัง มุมปากของเขายกขึ้นและกล่าวกับมู่จื่อหานว่า “พวกเราไปกันเถอะ!”“อือ!”ร่างโคลนตัวหนึ่งถูกฆ่าตายไปแล้ว เย่ฮวาจึงพาร่างโคลนอีกร่างหนึ่งพุ่งไปหาว่านฝ่า ในขณะนั้นเองว่านฝ่าก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นดิน สายตาจับจ้องมาที่เย่ฮวาและมู่จื่อหานด้วยความเย็นชา เมื่อเห็นมันกางมือมาทางพวกเขา ทำให้เย่ฮวาเกิดลางสังหรณ์ขึ้นกลางใจ!ตามมาด้วยเสียงระเบิดดัง “เปรี้ยง” มีเสียงฟ้าผ่าเหนือศีรษะของพวกเขา ในขณะนั้นเองสายฟ้าก็ได้ผ่าลงราวกับคมมีด!เมื่อเย่ฮวาเห็นการโจมตีอันน่าทึ่งนี้ เขาจึงผลักมู่จื่อหานออกไป และใช้เทเลพอร์ตเพื่อหนีออกจากที่นี่!สายฟ้าไล่ตามเย่ฮวาไป ในขณะที่กำลังถอยก็ใช้การโจมตีระยะไกลโจมตีว่านฝ่าไปด้วย เพื่อพึ่งพาเอฟเฟคดูดเลือดฟื้นฟูพลังชีวิตของตัวเขาเอง“ตูม!”“26,988,454”ขณะที่พลังชีวิตของเย่ฮวายังไม่ได้ฟื้นฟูกลับมาเต็มที่การโจมตีก็พุ่งตรงมาถึงเขา เย่ฮวารู้สึกได้ว่าภาพตรงหน้าดับวูบ พลังชีวิตของเขาลดฮวบในทันที!เดิมทีเขาคิดว่าคงถูกฆ่าแบบวันฮิตไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าพลังชีวิตของเข
