“วูม!”คลื่นอันทรงพลังพลันพวยพุ่ง ร่างของว่านฝ่ากระเด็นลอยขึ้นสู่ท้องนภา ก่อนจะกระเด็นออกไปหลายหลากว่าจะทรงตัวได้อีกครั้งเย่ฮวาทำลายหินที่อยู่บริเวณโดยรอบไปหลายก้อน ขาทั้งสองข้างของเขาลากเป็นทางยาวก่อนจะหยุดลงว่านฝ่ามองเย่ฮวาด้วยสายตาเย็นชา แววตาที่มันมองมาที่เย่ฮวาต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เย่ฮวาตระหนักได้ว่าตอนนี้มันได้ต่อสู้กับเย่ฮวาด้วยพลังทั้งหมดที่มี ความแข็งแกร่งของพวกเขาในตอนนี้อยู่ในระดับเดียวกัน หากมีความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็อาจจะรุนแรงถึงตายได้“สวบ!”ว่านฝ่าพุ่งตัวมาตรงหน้าเย่ฮวา มันยกฝ่ามือข้างหนึ่งที่มีควันสีดำปรากฏอยู่ขึ้น เย่ฮวาขมวดคิ้วเล็กน้อย นี่ผ่านไปเพียงแค่ครึ่งนาทีเท่านั้น สกิลฝ่ามือวิญญาณว่างเปล่าก็กลับมาใช้งานได้อีกครั้งแล้ว ระยะเวลาในการคูลดาวน์ของสกิลนี้ช่างสั้นเสียเหลือเกิน!เย่ฮวาเพิ่งจะใช้เทเลพอร์ตเพื่อหลบการโจมตีไป และครั้งนี้สกิลก็กำลังจะปะทะเข้าใส่เขาแล้ว แม้ว่าสกิลเทเลพอร์ตจะมีระยะเวลาในการคูลดาวน์สั้นๆ แต่มันก็ไม่สามารถใช้งานตามอำเภอใจได้ ดังนั้นการโจมตีครั้งนี้เย่ฮวาจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้“ตูม!”ในขณะที่เย่ฮวาเตรียมตัวที่จะต้านการโจมตีนี้ ทันใดนั้นกำแพงน้าแข็งก็ควบแน่นขึ้นตรงหน้า การโจมตีของว่านฝ่าปะทะเข้ากับกำแพงน้าแข็งอย่างรุนแรง ส่งผลให้กำแพงน้าแข็งแตกกระจายออก พร้อมกับการโจมตีที่สิ้นสุดลงมู่จื่อหานถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอหันมามองเย่ฮวา“ฉันบอกไปแล้
