นหายใจเบาๆ และกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าแต่เดิมที่นี่จะเคยเป็นที่ประจำการของเผ่ามนุษย์ ด้วยเหตุผลบางอย่างจึงถูกทิ้งร้าง เด็กชายคนนี้ถูกทิ้งไว้ที่นี่ เพราะยังเด็กเกินไปจึงค่อยๆ กลายเป็นเหมือนสัตว์เดรัจฉานในป่าแห่งนี้สินะ”“งั้น…พวกเราจะทำยังไงกับเขาดี?”จิ้งหย่าขมวดคิ้วเล็กน้อย “พวกเราไปที่หุบเขาวิญญาณดับสูญกันก่อน เมื่อกลับมาค่อยพาเขาออกไปกับพวกเราด้วย”“ได้”มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพาเด็กผู้ชายคนนี้ไปด้วยเด็กผู้ชายมักไม่ค่อยเชื่อฟัง และในหุบเขาวิญญาณดับสูญก็เต็มไปด้วยภัยอันตราย ดังนั้นจึงไม่สามารถพาเขาไปได้และการที่จะส่งเขากลับไปยังเมืองหลักยิ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่พวกเขาทั้งสองคนมองไปที่เด็กคนนั้นและถอยออกไปอย่างช้าๆ ภาพของเด็กคนนั้นไกลขึ้นเรื่อยๆ โชคดีที่เด็กผู้ชายคนนั้นไม่ได้ไล่ตามมา ไม่อย่างนั้นคงเกิดการต่อสู้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งถูกทิ้งไว้ที่นี่ ดูเหมือนว่าผู้คนที่เคยอยู่ที่นี่คงเจอเหตุฉุกเฉินเร่งด่วนไม่ก็เรื่องวิกฤตที่ทำให้รีบหนีออกไปจากที่นี่เย่ฮวาส่ายหน้า เขาไม่อยากคิดถึงเรื่องนี้อีกต่อไปและเลือกที่จะเดินตามจิ้งหย่าต่อไป……เมื่อพลังที่น่าอึดอัดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้านหน้าของพวกเขาจึงเริ่มพบมอนสเตอร์กลุ่มเล็กๆ มอนสเตอร์กลุ่มนี้แตกต่างจากออร์คไร้วิญญาณค่อนข้างมาก พูดตรงๆ ก็คือพวกมันเป็นมอนสเตอร์ที่ตายไปแล้ว[ด้วงซากศพ] (เสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับห้