์กลับเข้าช่องมิติสัตว์เลี้ยง เย่ฮวาจึงทำตามคำขอของมู่จื่อหาน เขาไม่ได้นอนมาทั้งคืนแล้วหลังจากอาบน้าเสร็จ จึงรีบเข้านอนทันที……เช้าวันรุ่งขึ้น เย่ฮวาตื่นขึ้นตั้งแต่เช้าอีกเช่นเคย การวิ่งและการนั่งทำสมาธิกลายเป็นกิจวัตรประจำวันที่ต้องทำทุกวันไปเสียแล้วหลังจากรับประทานอาหารเช้า พวกเขาจึงขับรถตรงไปที่โรงเรียนกวาจื่อก็เดินทางมาที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้าเช่นกันทั้งเขาและเย่ฮวาต่างก็มาถึงมหาวิทยาลัยพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายกันไว้ เย่ฮวาอยากจะเข้าไปทักกวาจื่อ แต่จู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาตบไหล่เขาเย่ฮวาหันหน้าไปดูกลับพบว่าเป็นลุงหัวล้านคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา เขามองมาที่เย่ฮวาและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ได้เจอหน้ากันมาครึ่งปีไม่คิดว่าเธอจะกลับมาเรียนอีกครั้งนะเนี่ย”เย่ฮวายิ้ม “สวัสดีตอนเช้าครับศาสตราจารย์เว่ย ผม…ทำธุระของผมเสร็จแล้ว ดังนั้น…”ลุงหัวล้านพยักหน้าให้เขา “ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ตั้งใจเรียนล่ะ”“ครับเข้าใจแล้วครับ ศาสตราจารย์เว่ย”หลังจากเย่ฮวามองศาสตราจารย์เว่ยเดินจากไป เขาจึงยิ้มออกมา หลังจากหยุดเรียนไปครึ่งปีและทำภารกิจเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้ว เขาจึงกลับมาที่นี่อีกครั้งหลังจากเข้ามหาวิทยาลัยเย่ฮวาได้เลือกเรียนวิศวกรรมโยธา เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะพึ่งพาวิชานี้เพื่อหาเลี้ยงชีพ ใครจะไปคิดว่าในระยะเวลาแค่ครึ่งปีสั้นๆ เขาจะกลายเป็นคนละคนจากก่อนหน้านี้ ตอนนี้ใกล้จะจบปริญญาตรีแล้ว แต่ถึงจะจบวิ
