“ฮ่า~~”เย่ฮวายืนหันหลังพิงเข้ากับกำแพง จุดที่เขายืนอยู่เป็นจุดลับสายตาภายในลานกว้างของเมืองลั่วเซียว เขายืดเส้นยืดสายขณะมองดูคะแนนของตัวเอง ตอนนี้คะแนนมากกว่าหนึ่งหมื่นเก้าพันพอยท์แล้ว แม้ว่าจะไม่ได้มากมายอะไรแต่ก็นับว่ากวาดคะแนนไปได้ไม่น้อยหลังจากที่แยกกับพี่หน่ายไปเมื่อเช้า เย่ฮวาจึงเดินทางมาที่เมืองลั่วเซียวเพื่อเก็บคะแนนต่อทันที เขาเก็บคะแนนจนถึงช่วงบ่ายสองโมงครึ่ง นอกจากการรับประทานอาหารอย่างเร่งรีบเขาก็ไม่ได้ทำอย่างอื่นเลยสนามประลองไม่ได้เป็นเรื่องยากเย็นสำหรับเขา คู่ต่อสู้ที่ระบบสุ่มจับคู่ให้เขาคือผู้เล่นที่อยู่ระดับนภาลัย ในแผ่นดินใหญ่หลิงเกิงแห่งนี้คนที่สามารถเอาชนะเย่ฮวาได้เกรงว่าจะมีอยู่แค่ไม่กี่คนอัตราการต่อสู้เพื่อครอบครองตำแหน่งอันดับหนึ่งของเย่ฮวาอยู่ที่ 100% แต่ตอนนี้คงไม่มีเวลาเก็บคะแนนแล้วเพราะเขายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำรออยู่เวลาที่นัดไว้คือบ่ายสามโมง เหลือเวลาอีกไม่มาก เย่ฮวาจึงตัดสินใจเดินทางไปดูสถานการณ์ที่เมืองนะโมก่อนเป็นอย่างแรกเขาใช้เทเลพอร์ตเพื่อย้ายไปยังเมืองนะโม ทันทีที่มาถึงก็เห็นกลุ่มผู้เล่นที่กำลังลาดตระเวนอยู่ตรงหน้า เย่ฮวาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ในที่สุดเมืองแห่งนี้ก็รอดพ้นจากการเป็นเมืองที่ว่างเปล่า และได้กลายเป็นเมืองที่มีคนอาศัยอยู่สักทีพี่โจวกำลังส่งทหารไปบนกำแพงเมืองมอบหมายตำแหน่งหน้าที่ให้กับ NPCเย่ฮวาเดินไปข้างหน้า เขาพูดกับพี่โจวด้วยรอยยิ้ม
